Γιαννης Παπαδοπουλος

Επιχείρηση «φθηνό δόντι» στα Βαλκάνια

In Ρεπορτάζ on Σεπτεμβρίου 5, 2010 at 11:26 πμ

Η υψηλές τιμές στην Ελλάδα οδήγησαν τη Γιώτα Κισίρη από το Κιλκίς σε έναν οδοντίατρο στην ΠΓΔΜ. Για δύο σφραγίσματα πλήρωσε 30 ευρώ. (Φωτογραφία: Γιάννης Παπαδόπουλος)

Αλλάζε γωνίες στο μικρό καθρέφτη για να της δείξει τα χαλασμένα δόντια. «Χρειάζεσαι δουλειά», της είπε σε σπαστά αγγλικά. «Θα σου κοστίσει μόνο 30 ευρώ». Οδοντίατρος και ασθενής δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Σκοπιανός αυτός, ελληνίδα εκείνη. Για να τον επισκεφτεί δεν χρειαζόταν βιβλιάριο υγείας, αλλά διαβατήριο ή ταυτότητα. Η Γιώτα Κισίρη ταξίδεψε 90 χιλιόμετρα, πέρασε σύνορα και τελωνεία για δύο σφραγίσματα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Γιάννης Παπαδόπουλος

Προσπάθησαν να την παροτρύνουν. Φίλοι και γνωστοί έλεγαν τα καλύτερα λόγια για τον «σκοπιανό οδοντίατρο με την ιταλική καρέκλα». Η 25χρονη Γιώτα Κισίρη από το Κιλκίς ήθελε να φτιάξει τα δόντια της με όσο το δυνατόν λιγότερο κόστος. Στην πόλη της ζητούσαν κοντά στα 100 ευρώ. Στη Στρώμνιτσα των Σκοπίων όμως η τιμή δεν πλησίαζε καν αυτό το νούμερο.

Κάποτε οι συμπολίτες της ναύλωναν λεωφορεία, τώρα πάνε με τα Ι.Χ. τους. Πριν από 15 χρόνια η επίσκεψη στις αγορές της ΠΓΔΜ και της Βουλγαρίας ήταν για τους κατοίκους του Κιλκίς και άλλους Βορειοελλαδίτες μια φτηνή μόδα, η εξόρμηση του Σαββατοκύριακου. Αναχωρούσαν πρωί και επέστρεφαν νύχτα φορτωμένοι με περισσότερα απ’ όσα μπορούσαν να κουβαλήσουν. Σήμερα, ο τουρισμός της λαϊκής έχει εξελιχτεί σε τρόπο ζωής. Το ταξίδι θεωρείται τόσο φυσικό -ή αναγκαίο- όσο μια επίσκεψη στο γιατρό. Και πλέον, λόγω οικονομικής κρίσης όλο και περισσότεροι διασχίζουν τα σύνορα για να φτιάξουν τα δόντια τους.

Το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης ακολουθήσαμε την κ. Κισίρη στο ταξίδι της στην ΠΓΔΜ. Ένα χιλιόμετρο μετά τα σύνορα μάς καλωσόρισε η πινακίδα ενός οδοντιάτρου γραμμένη και στα ελληνικά. Το αμάξι μας στριμωχνόταν σε μια στενή λωρίδα. Το ραδιόφωνο έπαιζε ακόμα θεσσαλονικιώτικους σταθμούς, ενώ βυτιοφόρα και κάρα μοιράζονταν το φιδωτό δρόμο που οδηγούσε μέσα από κατάφυτες πλαγιές στον προορισμό μας. Το ραντεβού είχε κλειστεί μέσω ενός σκοπιανού ονόματι Βάνε. Ο Βάνε, μάνατζερ σε καζίνο κοντά στη λίμνη Δοϊράνη, μιλούσε ελληνικά και είχε στην κατοχή του την «απευθείας γραμμή» με τον οδοντίατρο. Ένα άλλο κινητό τηλέφωνο του γιατρού που είχε η κ. Κισίρη ήταν επί δύο εβδομάδες κλειστό.

Έπειτα από διαδρομή μιάμισι ώρας φτάσαμε στο οδοντιατρείο -ένα από τα 50 της Στρώμνιτσας. Το θυροτηλέφωνο στην είσοδο ήταν εξοπλισμένο με κάμερα. Η στενόμακρη αίθουσα αναμονής είχε τρεις μεταλλικές καρέκλες και στο πάτωμα άστραφτε το λευκό μάρμαρο. Το τραγούδι της Lady Gaga από το μεγάφωνο δεν κάλυπτε τον ήχο του τροχίσματος. «Ανησυχούσα για το τι θα συναντούσα», είπε η κ. Κισίρη που προσπαθούσε να προσαρμοστεί στην έντονη μυρωδιά του φθορίου. «Νόμιζα πάντως ότι θα υπήρχε μια στοιχειώδης καθαριότητα. Δεν περίμενα να συναντήσω κάτι τριτοκοσμικό».

Ο οδοντίατρος Τόμε Λαζάρεβ είχε στα χέρια του γάντια, αλλά δεν έβαλε μάσκα. Παίνεψε με τα σπαστά του αγγλικά τον ιταλικό εξοπλισμό του και τα γερμανικά υλικά του και τόνισε ότι πέρασε λίγα χρόνια για μετεκπαίδευση στο Ντύσελντορφ. «Έχω και άλλους πελάτες από Κιλκίς, Πολύκαστρο και Σέρρες. Έρχονται εδώ τους τελευταίους τέσσερις μήνες. Στην Ελλάδα οι τιμές για τα δόντια δεν είναι ρεαλιστικές. Η χώρα σας δεν είναι ΗΠΑ ή Ελβετία για να χρεώνει τόσο ακριβά», είπε.

Πριν από 20 χρόνια όμως οι οδοντίατροι της ΠΓΔΜ και της Βουλγαρίας όπως ο κ. Λαζάρεβ δεν είχαν δουλειά λόγω ακρίβειας. Οι συμπατριώτες τους αδυνατούσαν να τους πληρώσουν για μία επίσκεψη. «Για εμάς ήταν πολύ ακριβοί. Το σφράγισμα έκανε όσο ένα μεροκάματο. Όταν άρχισαν να έρχονται οι έλληνες οι γιατροί τους χρέωναν περισσότερο απ’ ότι τους ντόπιους», είπε στα «ΝΕΑ» η Νίνα Ιβανόβα, μετανάστρια από τη Βουλγαρία που ζει τα τελευταία δύο χρόνια στην Ελλάδα. Με τον καιρό οι έλληνες αποδείχτηκαν οι καλύτεροι πελάτες και των Βούλγαρων οδοντιάτρων.

Ο 80χρονος Κυριάκος Ιωαννίδης είναι ένας από τους πρώτους κιλκισιώτες που επισκέφτηκε τη Βουλγαρία για ψώνια και οδοντικές επεμβάσεις. Κάθε δέκα μέρες οδηγούσε το γέρικο Fiat του μέχρι το Σαντάνσκι. Τώρα πηγαίνει μια φορά το μήνα. «Στην αρχή οι συνθήκες ήταν χάλια. Ένας γιατρός ήθελε να βάλει τα χέρια του στο στόμα μου χωρίς να φορά γάντια. Τελικά βρήκα κάποιον καλύτερο. Σήμερα το γραφείο του είναι γεμάτο. Δουλεύει χωρίς ωράριο, όλη μέρα. Ειδικά το Σάββατο δεν μπορείς να μπεις από τους πελάτες».

Το μάρκετινγκ

Στην αρχή της δεκαετίας του ’90 η φήμη και οι τιμές των οδοντιάτρων της Βουλγαρίας και της ΠΓΔΜ διαδίδονταν στην Ελλάδα από στόμα σε στόμα. Αργότερα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του οδοντιατρικού συλλόγου Κιλκίς, Χαράλαμπο Ιακωβίδη, σκοπιανοί γιατροί έβαζαν αγγελίες σε τοπικές ελληνικές εφημερίδες. Σήμερα η προσέγγιση πελατών γίνεται και μέσω διαδικτύου. Αρκετοί σκοπιανοί γιατροί διατηρούν ιστοσελίδες στα ελληνικά. Ενώ στη Βουλγαρία λειτουργεί γραφείο ιατρικού τουρισμού. «Συνεργαζόμαστε με τις καλύτερες κλινικές και επιστήμονες της χώρας μας. Δεχόμαστε αρκετούς επισκέπτες από Ελλάδα, ακόμα και για εξωσωματική γονιμοποίηση. Φέτος η ζήτηση από Ελλάδα είναι σχεδόν διπλάσια σε σχέση με πέρσι. Τα τουριστικά μας πακέτα, εκτός από την ιατρική περίθαλψη, περιλαμβάνουν διαμονή σε καλά ξενοδοχεία και λουτρά», είπε σε τηλεφωνική επικοινωνία με «ΤΑ ΝΕΑ» η Ιρίνα Ιλίεβα, εκπρόσωπος του οργανισμού Τουρισμού Υγείας της Βουλγαρίας.

Αυτό το μοντέλο ιατρικού τουρισμού που ανθεί σε Βουλγαρία και Σκόπια, αρχίζει να κάνει δειλά την εμφάνισή του και στην Ελλάδα. Εδώ και έξι μήνες η Τζοβάνα Καΐτσα, οδοντίατρος στο Πικέρμι, προσπαθεί σε συνεργασία με τουριστικά πρακτορεία και μέσω της ιστοσελίδας της (www.dr-dent.gr) να προσελκύσει ασθενείς από το εξωτερικό. «Η τιμή των υπηρεσιών στην Ελλάδα είναι σχεδόν η μισή σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες ή με την Αμερική. Γιατί να πηγαίνουν οι ξένοι στη Ρουμανία, τη Σλοβενία ή τη Βουλγαρία και να μην έρχονται εδώ; Τον Αυστριακό, τον Ιταλό ή τον Γάλλο τους συμφέρει να μας επισκεπτούν», είπε. Η προσπάθειά της βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα και όπως τονίζει θα χρειαστούν τουλάχιστον τρία χρόνια για να αποφέρει καρπούς.

Η ποιότητα

Στις γειτονικές χώρες όμως το μάρκετινγκ έχει ήδη πιάσει. «Η απήχηση των ξένων οδοντιάτρων στην ελληνική αγορά είναι σοβαρό πλήγμα για την περιοχή. Υπολογίζουμε ότι χάνουμε το 50-60% της πελατείας μας», είπε ο κ. Ιακωβίδης. Όπως υποστηρίζει η διαφορά των τιμών μεταξύ Ελλάδας, Σκοπίων και Βουλγαρίας δεν οφείλεται μόνο στο χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο των γειτόνων, αλλά κυρίως στην ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται. «Έρχονταν οδοντοτεχνίτες από αυτές τις χώρες και ήθελαν να τους πουλήσω για 10 ευρώ παλιές γέφυρες για να τις ανακυκλώσουν. Προτιμούσα να τις πετάξω στα σκουπίδια αντί να τους τις δώσω», είπε.

Οι περισσότεροι Έλληνες ταξιδιώτες όμως επιλέγουν να αγνοούν αυτές τις ιστορίες. Ο συνταξιούχος στρατιωτικός Γιάννης Κυριακίδης επισκέπτεται τακτικά μαζί με την οικογένειά του δύο οδοντιάτρους στην ΠΓΔΜ. «Είναι πάμφθηνοι. Με 70 ευρώ η γυναίκα μου έκανε εξαγωγή τεσσάρων δοντιών. Εδώ για ένα σου ζητούν 50. Γιατί να το δούμε πατριωτικά και να αφήσουμε όλα τα χρήματα μας στην Ελλάδα; Αφού εκεί συμφέρει», είπε.

Ανάλογες σκέψεις έκανε και η κ. Κισίρη. Μετά από επίμονο τρόχισμα τα δύο σφραγίσματα στα δόντια της ήταν έτοιμα. «Σου δίνω πέντε χρόνια εγγύηση. Σου έβαλα καλό υλικό και χρησιμοποίησα κορυφαία μέθοδο, αυτή που εφαρμόζουν και οι Ιάπωνες», της είπε ο κ. Λαζάρεβ. Τα σφραγίσματα κόστισαν 30 ευρώ -15 το ένα. Αλλά η δουλειά δεν είχε τελειώσει. Το καθρεφτάκι έδειξε κι άλλα σημάδια τερηδόνας. «Πρέπει να ξανάρθεις. Αν θέλεις αυτή τη φορά πάρε με στην απευθείας γραμμή ή στείλε μου μήνυμα. Δεν θα μπορέσω μάλλον να το διαβάσω, τα αγγλικά μου δεν είναι καλά. Αλλά αν μου γράψεις το όνομά σου θα σε θυμηθώ και θα σου πω πότε να ‘ρθεις», είπε ο οδοντίατρος στην κ. Κισίρη και έγραψε σε ένα χαρτάκι το «μυστικό» νούμερό του. «Μάλλον θα σας ξαναδώ», του απάντησε αυτή κάπως αμήχανα και σκεπτικά. «Όλα πήγαν καλά, ήταν καθαρά και φτηνά. Αλλά έχω ακόμα τις επιφυλάξεις μου. Μάλλον θα ξαναπάω», είπε αργότερα στο δρόμο του γυρισμού φουλάροντας το αμάξι με 40 ευρώ βενζίνη -στην Ελλάδα θα της κόστιζε 70.

ΔΙΟΡΘΩΣΗ: Όπως σωστά παρατήρησαν κάποιοι αναγνώστες των «ΝΕΩΝ» το φθόριο είναι άοσμο. Άρα πρόκειται για ανακρίβεια στο ρεπορτάζ. Η μυρωδιά -που συναντά κανείς συχνά σε οδοντιατρείο- προφανώς ήταν από κάποιο άλλο υλικό.

(Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 4 Σεπτεμβρίου 2010)

About these ads

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: