Αποθήκες φτηνών εργατικών χεριών

Με αμοιβή δύο ευρώ την ώρα και χωρίς ασφάλιση εκατοντάδες μετανάστες εργάζονται σε βιοτεχνίες φασόν σε υπόγεια της Αθήνας. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Το ταξίδι ελληνικών ενδυμάτων μέχρι τα ράφια της αγοράς συχνά ξεκινά από ασφυκτικά υπόγεια της Αθήνας, όπου δεκάδες ανασφάλιστοι μετανάστες γαζώνουν για λίγα ευρώ από την αυγή έως το σούρουπο   

Η φωλιά της απαξίωσης

Ένας μετανάστης ξεσπάει σε λυγμούς στις ερειπωμένες εγκαταστάσεις της Πειραϊκής- Πατραϊκής. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Ήταν κάποτε η ναυαρχίδα της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας. Στις εγκαταστάσεις της όμως υφάνθηκε μια ιστορία απαξίωσης. Παρόμοια με αυτή της Ελλάδας. Η Πειραϊκή- Πατραϊκή εξελίχθηκε σε μηχανισμό εξυπηρέτησης κομματικών συμφερόντων και σκαλοπάτι της αποβιομηχάνισης. Σήμερα, οι αναξιοποίητες εγκαταστάσεις της φιλοξενούν τα όνειρα μεταναστών που προσπαθούν να δραπετεύσουν στην Ευρώπη.

Ολυμπιακά όνειρα στη δίνη της κρίσης

Παρά την ύφεση οι Έλληνες αθλητές που προετοιμάζονται για τους Αγώνες του Λονδίνου δεν κάνουν περικοπές στον ιδρώτα και τις φιλοδοξίες τους

Τα τσιγάρα που τους πρόδωσαν

Οι τύχες τεσσάρων Βούλγαρων ναυτικών είχαν αράξει για μήνες στο Ναύπλιο. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Η γραφειοκρατία είχε εγκλωβίσει Βούλγαρους ναυτικούς χωρίς πόρους στο Ναύπλιο όταν πιάστηκε το πλοίο τους με λαθραία τσιγάρα στο φορτίο του. Αδυνατούσαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα για μήνες. Μέχρι να τους επιτραπεί η επιστροφή στην πατρίδα τους επιβίωναν χάρη σε ένα δίχτυ αλληλεγγύης που είχε απλώσει γι’ αυτούς η τοπική κοινωνία.

Η ζωή στα κουτιά

Χτίστηκαν το ΄35 για τους πρόσφυγες της Μ. Ασίας, σήμερα κάποια από αυτά φιλοξενούν μια νέα γενιά προσφύγων (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Μένουν στα «κουτιά». Κάποιοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εδώ. Άλλοι εισέβαλαν σε αυτά. Φύλακες οι μεν, λαθρεπιβάτες οι δε. Παλιοί και νέοι ένοικοι των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ζουν σήμερα πίσω από λαβωμένους τοίχους σε μια γειτονιά ποτισμένη στο άρωμα της παλιάς και νέας Αθήνας. Αυτές είναι οι ιστορίες τους.