Ένα από τα μέλη του ανταλλακτικού δικτύου στο Βόλο ελέγχει στον υπολογιστή του τον λογαριασμό του σε ΤΕΜ. (Φωτογραφία: Παναγιώτης Γιάνναρος)
Δεν αλλάζει χέρια. Δεν τυπώνεται σε χάρτινη μορφή ούτε κόβεται σε νόμισμα. Οι κάτοχοί της όμως τη χρησιμοποιούν ως μέσο για να αγοράσουν και να πουλήσουν. Από το περασμένο καλοκαίρι, στις γειτονιές του Βόλου, οι συναλλαγές δεν γίνονται αποκλειστικά με ευρώ. Η οικονομική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας γέννησαν ένα δίκτυο ανταλλαγών και μια νέα μονάδα: την ΤΕΜ.
Τώρα τα αφεντικά καλούνται να λερώσουν τα χέρια τους στα χωράφια. (Φωτογραφία: Enri Canaj)
Μακριά από τις γειτονιές της Αθήνας, στα χωριά και τις πόλεις της επαρχίας, η οικονομική κρίση δοκιμάζει συνήθειες και σχέσεις. Τα αφεντικά καλούνται και πάλι να λερώσουν τα χέρια τους στο χωράφι. Οι κάτοικοι της υπαίθρου να αναστήσουν το μποστάνι τους και οι νέοι να εργαστούν σκληρά στις οικογενειακές επιχειρήσεις. Αλλά η πιο σημαντική δοκιμασία μπροστά τους είναι να απαλλαγούν από τη νοοτροπία που είχαν μέχρι χτες, όταν καθένας νοιαζόταν για τον εαυτό του.
Στο κέντρο της Αθήνας, σε κτίρια- υπνωτήρια ζουν υπό άθλιες συνθήκες εκατοντάδες μετανάστες. Σε αυτά τα κτίρια, μαζί τους, κοιμάται και η αξιοπρέπεια. (Φωτογραφία: Enri Canaj)
Ολα υγρά και σάπια. Περνώντας τις πόρτες τους είναι σαν να κοιτάζεις στα σωθικά της πόλης. Οι µυρωδιές της μούχλας και του ιδρώτα ανακατεύουν το στομάχι. Κάποτε στέγαζαν οικογένειες ή βιοτεχνίες. Εδώ και τέσσερα χρόνια, όμως, είναι κτίρια του Κέντρου που λειτουργούν ως υπνωτήρια εκατοντάδων ανθρώπων. Από κατάλυμα της μιας βραδιάς εξελίχτηκαν σε αποθήκες όσων κόλλησαν εδώ χωρίς χαρτιά, χωρίς προορισμό. Παραδομένα στην αδιαφορία παραµένουν επικερδή για τους έλληνες ιδιοκτήτες τους. Ακόμα κι αν ρημάζουν, κάποιος θα πληρώσει για να γείρει στο πάτωμά τους. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Ο Παναγιώτης Παρασκευόπουλος κάνει τα πρώτα του βήματα σε μια νέα κοινωνία μακριά από τις συνήθειες της πόλης. (Φωτογραφία: Αλεξία Τσαγκάρη)
Θέλουν να αποδράσουν: από την εργασιακή ρουτίνα, τους τσιµεντένιους τοίχους, την κουλτούρα της επαγγελµατικής καθιέρωσης. Είναι κάτοικοι της πόλης που σχεδιάζουν το δικό τους χωριό. Δεν επιστρέφουν απλά στη φύση. Χτίζουν µια νέα κοινωνία από το µηδέν.
Στην είσοδο του λιμανιού της Ηγουμενίτσας στήνουν καρτέρι οι λαθρεπιβάτες της απόγνωσης. Εκατοντάδες παράνομοι μετανάστες χυμούν στις νταλίκες. Γαντζώνονται από τη ρεζέρβα, αγκαλιάζουν τον πίσω άξονα, τρυπώνουν στην αεροτομή. Για να ταξιδέψουν στην Ιταλία και τη νέα τους ζωή.
