Ο αδερφός του βομβιστή

Ο Ντέιβιντ Καζίνσκι (δεξιά) κατέδωσε τον αδερφό του, Θίοντορ στο FBI. Ο Θίοντορ ήταν ο περίφημος βομβιστής του ταχυδρομείου στις ΗΠΑ.

Για σχεδόν δύο δεκαετίες ο τρομοκράτης του ταχυδρομείου στοίχειωνε την Αμερική. Από τα δέματα- βόμβες που έστελνε σκοτώθηκαν τρεις και τραυματίστηκαν 28. Η ταυτότητά του παρέμενε κρυφή, ώσπου ο Ντέιβιντ Καζίνσκι, σχολικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη, κατέδωσε τον ένοχο στο FBI. Ο τρομοκράτης ήταν ο αδερφός του.

Το πρώτο βήμα…

Η στιγμή είχε φτάσει. Δυο σπιθαμές πιο πέρα ένα ζευγάρι χέρια ίδρωναν στην αναμονή. Τον καλούσαν κοντά τους, έτοιμα να τον αγκαλιάσουν. Ο Ντέιβ τα κοίταξε διστακτικά. Ήξερε ότι τους χώριζε ένα βήμα. Αλλά δεν ήταν σίγουρος ότι μπορούσε να τα αγγίξει. Δεν τον τρόμαζε η πτώση, αλλά η επανάληψη. Στα οκτώ του χρόνια έπρεπε να ξεκινήσει πάλι από την αρχή: να μάθει να περπατά.

Περιμένοντας το τέλος του κόσμου

Ο Μπρους Χάρισον ανοίγει το κελάρι του. Μέσα υπάρχουν σχεδόν τα πάντα. Κονσέρβες λαχανικών, τσουβάλια με αλάτι, ζάχαρη και αλεύρι και κουτιά με γάλα σε σκόνη. Ολα σε απίστευτες ποσότητες, σαν να επίκειται μια μεγάλη καταστροφή. (Φωτογραφία: Γιάννης Παπαδόπουλος)

Στο υπόγειο των Χάρισον νομίζεις ότι ο χρόνος πάγωσε στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Στοιβάζουν τις ελπίδες τους σε ράφια με κονσέρβες και αποξηραμένες τροφές. Μαζεύουν προμήθειες με ζήλο που μπορεί να παρεξηγηθεί με εμμονή. Προετοιμάζονται λες και περιμένουν το τέλος του κόσμου.

Ο θρίαμβος ενός πρόσφυγα

Ο Μεμπ μετά τη νίκη του στη Νέα Υόρκη. (Φωτογραφία: Mike Stobe/Getty Images)

Στις ατσάλινες χαράδρες του Μανχάταν έκανε την κούρσα της ζωής του. Αλλά όσο γρήγορα κι αν πήγαινε δεν μπορούσε να κρυφτεί από τις αναμνήσεις. Δύο χρόνια πριν, στην ίδια άσφαλτο, έσπασε το γοφό του και θρήνησε το χαμό ενός φίλου. Άλλος στη θέση του ίσως να μη φορούσε ξανά αθλητικά παπούτσια. Ο Μεμπ Κεφλέζιγκι όμως επέστρεψε, έτρεξε και νίκησε. Γιατί από μικρός ξέρει τι σημαίνει να πορεύεσαι σε δύσβατα μονοπάτια.

Οικογενειακή υπόθεση το Χάρβαρντ

Ο Γιάννης Ρήγας στη γωνιά των αναμνήσεων. Με φωτογραφίες που μαρτυρούν τον ξενιτεμό και την επιτυχία. (Φωτογραφία: Γιάννης Παπαδόπουλος)

Τρία βήματα μετά την είσοδο, στο αριστερό σου χέρι, στον τοίχο με την κόκκινη ταπετσαρία, ασπρόμαυρες φιγούρες μαρτυρούν τον ξενιτεμό, εικονίσματα αγίων συντηρούν την ελπίδα, και τα σεμεδάκια στα κομοδίνα πλαισιώνουν φωτογραφίες αποφοίτησης. Είναι η γωνιά των αναμνήσεων μιας οικογένειας μεταναστών που είδε τα πέντε από τα επτά παιδιά της να φοιτούν στο Χάρβαρντ.