Αποθήκες φτηνών εργατικών χεριών

Με αμοιβή δύο ευρώ την ώρα και χωρίς ασφάλιση εκατοντάδες μετανάστες εργάζονται σε βιοτεχνίες φασόν σε υπόγεια της Αθήνας. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Το ταξίδι ελληνικών ενδυμάτων μέχρι τα ράφια της αγοράς συχνά ξεκινά από ασφυκτικά υπόγεια της Αθήνας, όπου δεκάδες ανασφάλιστοι μετανάστες γαζώνουν για λίγα ευρώ από την αυγή έως το σούρουπο   

Η φωλιά της απαξίωσης

Ένας μετανάστης ξεσπάει σε λυγμούς στις ερειπωμένες εγκαταστάσεις της Πειραϊκής- Πατραϊκής. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Ήταν κάποτε η ναυαρχίδα της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας. Στις εγκαταστάσεις της όμως υφάνθηκε μια ιστορία απαξίωσης. Παρόμοια με αυτή της Ελλάδας. Η Πειραϊκή- Πατραϊκή εξελίχθηκε σε μηχανισμό εξυπηρέτησης κομματικών συμφερόντων και σκαλοπάτι της αποβιομηχάνισης. Σήμερα, οι αναξιοποίητες εγκαταστάσεις της φιλοξενούν τα όνειρα μεταναστών που προσπαθούν να δραπετεύσουν στην Ευρώπη.

Άνθρωποι και ποντίκια

Στο κέντρο της Αθήνας, σε κτίρια- υπνωτήρια ζουν υπό άθλιες συνθήκες εκατοντάδες μετανάστες. Σε αυτά τα κτίρια, μαζί τους, κοιμάται και η αξιοπρέπεια. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Ολα υγρά και σάπια. Περνώντας τις πόρτες τους είναι σαν να κοιτάζεις στα σωθικά της πόλης. Οι µυρωδιές της μούχλας και του ιδρώτα ανακατεύουν το στομάχι. Κάποτε στέγαζαν οικογένειες ή βιοτεχνίες. Εδώ και τέσσερα χρόνια, όμως, είναι κτίρια του Κέντρου που λειτουργούν ως υπνωτήρια εκατοντάδων ανθρώπων. Από κατάλυμα της μιας βραδιάς εξελίχτηκαν σε αποθήκες όσων κόλλησαν εδώ χωρίς χαρτιά, χωρίς προορισμό. Παραδομένα στην αδιαφορία παραµένουν επικερδή για τους έλληνες ιδιοκτήτες τους. Ακόμα κι αν ρημάζουν, κάποιος θα πληρώσει για να γείρει στο πάτωμά τους.

Το πέρασμα της Αδριανούπολης

Το πέρασμα. Ένας μετανάστης μόλις έχει περάσει παράνομα στην Ελλάδα από τα χερσαία σύνορα με την Τουρκία. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Υπήρξε σταυροδρόµι θρησκειών και πολιτισµών. Πέρασµα για κυνηγούς και κυνηγηµένους. Σήµερα εναλλάσσονται εκεί η ελπίδα µε την εκµετάλλευση. Στην Αδριανούπολη της Τουρκίας βρίσκεται η πύλη που οδηγεί στην Ευρώπη τους παράνοµα εισερχόµενους µετανάστες µε τον «πιο ασφαλή, οικονοµικό και σύντοµο τρόπο».

Τα χωριά του φράχτη

Ο Νικόλας Καζαντζής ζει στη Ν. Βύσσα Έβρου. Είναι εθνοφύλακας εδώ και 30 χρόνια. Ο φράχτης δεν περιμένει να λύσει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης. Απλώς θα το μετατοπίσει. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Ζουν στο «πέρασμα». Το μοναδικό μέρος στα σύνορα με την Τουρκία που μπορείς να διασχίσεις παράνομα χωρίς να βρέξεις τα πόδια σου. Εκεί θα στηθεί ένας φράχτης για να ανακόψει τη λαθραία ροή μεταναστών. Ένα έργο που για τους ντόπιους δεν θα λύσει το πρόβλημα. Απλά, θα το μετατοπίσει.