Το πρώτο βήμα…

Η στιγμή είχε φτάσει. Δυο σπιθαμές πιο πέρα ένα ζευγάρι χέρια ίδρωναν στην αναμονή. Τον καλούσαν κοντά τους, έτοιμα να τον αγκαλιάσουν. Ο Ντέιβ τα κοίταξε διστακτικά. Ήξερε ότι τους χώριζε ένα βήμα. Αλλά δεν ήταν σίγουρος ότι μπορούσε να τα αγγίξει. Δεν τον τρόμαζε η πτώση, αλλά η επανάληψη. Στα οκτώ του χρόνια έπρεπε να ξεκινήσει πάλι από την αρχή: να μάθει να περπατά.

Δύο φορές ξένη στην πατρίδα της

Η Καλλιόπη Τσουβαλά στην ακαδημία Αλ Χάμρα, στο Σρούσμπερι της Μασαχουσέτης.

Η ιστορία μιας Ελληνίδας μουσουλμάνας στην Αμερική

Τα παιδιά χαζεύουν στο παράθυρο το παιχνίδι του αέρα με τα φθινοπωρινά φύλλα περιμένοντας να αρχίσει το μάθημα. «Σαλάμ Αλέκουμ. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον πλανήτη Ερμή», τους ξυπνά η φωνή της δασκάλας τους. Στα χέρια της κρατάει τις ζεστές φωτοτυπίες. Μια μεγάλη γαλάζια μαντίλα κρύβει τα μαλλιά της και το φουστάνι της φτάνει μέχρι τον αστράγαλο. Τη λένε Καλλιόπη.

Ο Οδυσσέας ψάχνει την «Ιθάκη» του

Ο Οδυσσέας Τσενάι με φόντο τη Βοστώνη. Στην Αμερική δεν τον ρωτούν «πού ανήκει».

Ήταν αμούστακο παιδί όταν του ζήτησαν να μετρήσει τα συναισθήματα του: «Έλληνας ή Αλβανός;», ρώτησαν, λες και η «εθνική ταυτότητα» είναι ποδοσφαιρική ομάδα. Στα 18 του βρέθηκε για σπουδές στην Αμερική, όπου δε μετρά πού ανήκεις αλλά πόσα μπορείς να καταφέρεις. Απόφοιτος του τμήματος Φυσικής στο Κολέγιο της Βοστώνης, ο Οδυσσέας Τσενάι ετοιμάζεται τώρα για σπουδές στην ιατρική. Όμως δεν έχει αποφασίσει σε ποια χώρα θέλει να ζήσει. Αλβανία, Ελλάδα ή ΗΠΑ; Ο Οδυσσέας ακόμα ψάχνει την «Ιθάκη» του.