Αποθήκες φτηνών εργατικών χεριών

Με αμοιβή δύο ευρώ την ώρα και χωρίς ασφάλιση εκατοντάδες μετανάστες εργάζονται σε βιοτεχνίες φασόν σε υπόγεια της Αθήνας. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Το ταξίδι ελληνικών ενδυμάτων μέχρι τα ράφια της αγοράς συχνά ξεκινά από ασφυκτικά υπόγεια της Αθήνας, όπου δεκάδες ανασφάλιστοι μετανάστες γαζώνουν για λίγα ευρώ από την αυγή έως το σούρουπο   

Μετανάστες για δεύτερη φορά

Η Κωνσταντίνα Μπέλο επέστρεψε στην Αλβανία από την Ελλάδα και άνοιξε το δικό της μαγαζί. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Ήρθαν στην Ελλάδα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Τώρα, η κρίση τους αναγκάζει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, την Αλβανία. Έπειτα από χρόνια στην ξενιτιά η τοπική κοινωνία τους υποδέχεται νευρικά και μαζεμένα. Μια φορά ξένος, για πάντα ξένος.

Εργαζόμενοι στην πόλη των ανέργων

Όλοι τους ξέρουν έστω και έναν που έχει χάσει τη δουλειά του. Φοβούνται μήπως είναι οι επόμενοι. Συνεχίζουν να κινούνται σε μια κοινωνία που έχει παγώσει.  Η ανασφάλεια κάνει ορισμένους να φλερτάρουν συχνά με την παραίτηση. Είναι οι εργαζόμενοι στην πόλη των ανέργων.

Ένα οικόπεδο, πολλοί ιδιοκτήτες

Το Boeing 747 της Ολυμπιακής Αεροπορίας αναπαύεται στις σκασμένες ρόδες του στο κατακερματισμένο οικόπεδο του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Όπου κι αν κοιτάξεις, συρμάτινα σύνορα. Η περίμετρός του φτάνει τα 13 χιλιόμετρα. Οι περιφράξεις στο εσωτερικό του ξεπερνούν τα 44. Δέκα χρόνια μετά το κλείσιμό του το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού είναι ένα κατακερματισμένο οικόπεδο. Στην πίστα του συνυπάρχουν το δημόσιο με το ιδιωτικό και οι αναμνήσεις με την εγκατάλειψη.

Άνεργοι, δύο δεκαετίες μετά

Απολυµένοι το '90. Ανασφαλείς ή συνταξιούχοι σήµερα. Τα πρόσωπα της αποβιοµηχάνισης και η ζωή µετά την ανεργία. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Ήταν τα πρόσωπα της αποβιομηχάνισης. Οι πρωταγωνιστές των μαζικών απολύσεων του ’90. Οι κινητοποιήσεις τους έγιναν πρώτο θέμα. Ώσπου έσβησαν οι κάμερες. Σήμερα, δύο δεκαετίες μετά, μιλούν για το πώς ξεγέλασαν την ανεργία ή πώς εγκλωβίστηκαν στα αδιέξοδά της.