«Η αναπηρία με έκανε να ωριμάσω»

Στα 17 του ο Χρήστος Κάπελλας έπρεπε να μάθει ξανά να περπατά. Στα 29 του, έπειτα από μετάλλια και ρεκόρ, κάνει και πάλι όνειρα για συμμετοχή σε Παραολυμπιακούς Αγώνες (Φωτογραφία: Αλεξία Τσαγκάρη)

Τι κι αν έχουν περάσει χρόνια. Κάθε πρωί ο Χρήστος Κάπελλας νιώθει την ίδια κρυάδα. Κάθεται στο κρεβάτι του, ξετυλίγει μια θήκη από σιλικόνη και τη βάζει στο αριστερό του γόνατο. Η σκέψη του ταξιδεύει σε εκείνη τη βόλτα. Τοποθετεί στη θήκη μια μικρή ασημένια βίδα και τη θηλυκώνει σε ένα καλούπι. Θυμάται την ταχύτητα, τη στροφή, το δέντρο. Στιγμιαία αναλαμπή. Κρατάει λιγότερο από μισό λεπτό – όσο χρειάζεται για να φορέσει το τεχνητό του πόδι.

Ο κορυφαίος

Ο Χαϊλέ Γκεμπρσελασιέ δεν έχει βιώσει τη μοναξιά του δρομέα. Όταν τρέχει κουβαλά στους εύθραυστους ώμους του τα όνειρα εκατομμυρίων. Με τις νίκες του έδωσε ελπίδα σε ένα λαό που αιμορραγούσε από συγκρούσεις ετών. Και με τα χρήματα που κέρδισε προσέφερε δουλειές σε χιλιάδες. Μιλήσαμε μαζί του για το κυνήγι της επίδοσης, τις πολιτικές του βλέψεις και το χαμόγελο που δε σβήνει ποτέ από το πρόσωπό του.

Η γυναίκα που έσπασε ένα ταμπού

Η Ζωζώ Χριστοδούλου ήταν η πρώτη γυναίκα που έτρεξε μαραθώνιο στην Ελλάδα το 1974. Οι άντρες είχαν αρχίσει πολύ καιρό πριν. (Φωτογραφία: Γιάννης Παπαδόπουλος)

Είναι µικροκαµωµένη, µε εύθραυστα δάχτυλα και γκρίζα κατσαρά µαλλιά. Ανοίγει το άλµπουµ µε τις ασπρόµαυρεςφωτογραφίες και τα κιτρινισµένα αποκόµµατα εφηµερίδων. Σε όλες βλέπεις το ίδιο κορίτσι, µε τις κοτσίδες και τον αριθµό «606» στο στήθος. Πέρασαν 36 χρόνια από τότε που η Ζωζώ Χριστοδούλου έσπασε ένα ταµπού. 

Η επιστροφή του δρομέα

Το 2004, μετά τον τερματισμό του στο μαραθώνιο της Αθήνας, ο Γιώργος Χατζηαγγέλου υπέστη έμφραγμα. Τώρα ετοιμάζεται να ξανατρέξει. (Φωτογραφία: Γιάννης Καμπούρης)

Ηταν ο πιο ξεκούραστος αγώνας. Ενιωθε καλά. Ισως καλύτερα από ποτέ. Μιάµιση ώρα όµως µετά τον τερµατισµό του, το χαµόγελοπάγωσε. Αισθάνθηκε αφόρητους πόνους στο στέρνο του. «Ηταν σαν να µε πλάκωνε ένας ταύρος», λέει. Εκείνος ο Μαραθώνιος, το 2004, ολοκληρώθηκε µε ένα έµφραγµα. Εξι χρόνια µετά, ο Γιώργος Χατζηαγγέλου ετοιµάζεται να ξανατρέξει.

Ο θρίαμβος ενός πρόσφυγα

Ο Μεμπ μετά τη νίκη του στη Νέα Υόρκη. (Φωτογραφία: Mike Stobe/Getty Images)

Στις ατσάλινες χαράδρες του Μανχάταν έκανε την κούρσα της ζωής του. Αλλά όσο γρήγορα κι αν πήγαινε δεν μπορούσε να κρυφτεί από τις αναμνήσεις. Δύο χρόνια πριν, στην ίδια άσφαλτο, έσπασε το γοφό του και θρήνησε το χαμό ενός φίλου. Άλλος στη θέση του ίσως να μη φορούσε ξανά αθλητικά παπούτσια. Ο Μεμπ Κεφλέζιγκι όμως επέστρεψε, έτρεξε και νίκησε. Γιατί από μικρός ξέρει τι σημαίνει να πορεύεσαι σε δύσβατα μονοπάτια.