Γιαννης Παπαδοπουλος

Usain Bolt: Ο κυνηγός των εκατομμυρίων

In Συνεντεύξεις on Φεβρουαρίου 20, 2010 at 7:52 μμ

Ο Usain Bolt στη Βοστώνη. Φωτογραφία: Bizuayehu Tesfaye

Ο Γιουσέιν Μπολτ δεν προσποιείται. Ζει και αγωνίζεται για το κέρδος. Αν ψάχνεις στις απαντήσεις του ρομαντισμό και ιδεώδη αθλητικά θα απογοητευτείς. «Θέλω να γίνω πλούσιος», λέει κυνικά. Απότομος και ευθύς όπως μια κούρσα 100 μέτρων, ο Μπολτ ζει μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου σαν ροκ-σταρ. Σουίτες, μπον φιλέ και πάρτι πριβέ είναι πλέον κομμάτι της… προπόνησής του. Τον συναντήσαμε στη Βοστώνη και περάσαμε μαζί του δύο μέρες βασιλικής ζωής.

Το ασανσέρ σταματάει στον 21ο όροφο. «Παρακαλώ ακολουθήστε με», μου λέει η Τζένη, μια χαμογελαστή Ασιάτισα με φόρεμα τόσο στενό που τη δυσκολεύει να περπατήσει. Με οδηγεί στο τέλος του διαδρόμου, στη σουίτα 21Κ. «Τον περιμένουμε από λεπτό σε λεπτό. Μέχρι τότε, καλή διασκέδαση», λέει και αποχωρεί διακριτικά.

Η λευκή σουίτα του ξενοδοχείου Intercontinental στη λεωφόρο Ατλαντικού στη Βοστώνη, δονείται στους ρυθμούς της ρέγκε. Τέσσερα τοπ-μόντελ με κολλητά μαύρα φορέματα στέκουν προσοχή με δίσκους στα χέρια. Σε κάθε δίσκο και ένα αθλητικό παπούτσι. Είναι το νέο μοντέλο του χορηγού του Γιουσέιν Μπολτ, του γρηγορότερου ανθρώπου στον κόσμο και κατόχου του ρεκόρ στα 100 και 200 μέτρα.

Το σκηνικό φαντάζει σουρεαλιστικό. Δίπλα στον μπουφέ με κοκτέιλ, τηγανιτές γαρίδες και ψίχα καρύδας, βρίσκονται σκόρπια ζευγάρια αθλητικά παπούτσια. Η χλιδή και το μεγαλείο ενός αριστοκράτη παντρεμένα με τον ιδρώτα και τον κόπο του αθλητή. Αυτός είναι ο κόσμος του Τζαμαϊκανού σπρίντερ Γιουσέιν Μπολτ: αστραφτερός, υλικός, πλαστικός. Ο ίδιος και ο ατζέντης του δεν το κρύβουν πως πρότυπό τους είναι ο Ντέιβιντ Μπέκαμ, ο γκολφέρ Τάιγκερ Γουντς και ο τενίστας Ρότζερ Φέντερερ. Ξεχωριστοί στο είδος τους και… ακριβοπληρωμένοι. Όχι μόνο αθλητές αλλά και σταρ.

Για τον Μπολτ δεν είναι αρκετό να είναι ο πιο γρήγορος άνθρωπος στον κόσμο. «Θέλω να γίνω πλούσιος», μου λέει χωρίς δισταγμό. Στόχος του είναι να κερδίζει 10 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, τη στιγμή που πρώην αστέρες του στίβου, όπως ο Καρλ Λιούις και η Μάριον Τζόουνς, έβγαζαν επτά εκατομμύρια δολάρια στο απώγειο της καριέρας τους.

Αν και μόλις 22 ετών, ο Μπολτ βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου. Και το απολαμβάνει. Μπαίνει στη λευκή σουίτα με καθυστέρηση δύο ωρών και όλα τα βλέμματα στρέφονται πάνω του. Είναι όμως χαλαρός και μοιράζει χαμόγελα. Φοράει μια πράσινη ζακέτα, λευκή μπλούζα με γιακά και τζιν. Οι επικοινωνιολόγοι της αθλητικής φίρμας που τον σπονσοράρει, τον συστήνουν σε κάθε περευρισκόμενο. Νιώθω σα να μου δείχνει κάποιος το γρήγορό του αυτοκίνητο. Τον χαιρετώ. Το δεξί του χέρι στην τσέπη. Στο αριστερό μια μπίρα Γκίνες. Μου μιλά και το κεφάλι του κλίνει ελαφρώς προς τα δεξιά. Είναι πια συνηθισμένος στην έκθεση. Όλα του μοιάζουν πλέον ρουτίνα.

«Θυμάμαι ότι στην Ελλάδα έκανα τον πρώτο μου αγώνα σε διεθνές επίπεδο στα 100 μ.», λέει για την κούρσα του στο Ρέθυμνο στα Βαρδινογιάννεια το 2007. «Ήταν η πιο αργή κούρσα που έχω τρέξει στα 100 μ. αλλά είχε πλάκα. Πριν τρέξω μιλούσα με τον Σπίρμον, τον Αμερικανό συναθλητή μου και μου είπε ότι θα ήμασταν από τους τελευταίους. Τελικά έτρεξα σε 10.03 και κέρδισα τον αγώνα».

Φωτογραφία της Sally Collion.

Οι μάνατζερ δεν μου επιτρέπουν ερωτήσεις. Η κανονική συνέντευξη έχει κλειστεί για την επόμενη μέρα στη μαρίνα της Βοστώνης με θέα τον Ατλαντικό Ωκεανό. Απόψε η βραδιά ανήκει στον Μπολτ. Βραδιά χορού, γκλάμουρ και διασκέδασης. Μαζί με άλλους αθλητές της τζαμαϊκανής ομάδας στίβου επιβιβάζεται σε ένα ταχύπλοο που τον οδηγεί σε ένα λιμανάκι. Εκεί ο χορηγός του έχει στήσει πάρτι με dj και αλκοόλ. Ο Μπολτ χορεύει μέχρι τα ηχεία να σιγάσουν. Μεσάνυχτα πια ο Μπολτ, χωρίς την πράσινη ζακέτα, βγαίνει φωτογραφίες με θαυμαστές και σιγοτραγουδά πριν μπει στη λιμουζίνα του: «Partying like a rock star!» («Διασκεδάζω σαν αστέρας της ροκ!»)

ΖΩΗ ΣΤΟ ΧΑΛΑΡΟ

Το επόμενο πρωί ο Μπολτ εμφανίζεται μπροστά μου αγουροξυπνημένος. Κάθεται σε μια ψηλή καρέκλα, ενώ εμένα με έχουν βάλει σε σκαμπό. Δε φτάνει που είναι 1,96 μ. που είναι ο πιο γρήγορος άνθρωπος στον κόσμο και ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους αθλητές. Τον βάζουν να με κοιτάει αφ’ υψηλού, σα να θέλουν να νιώσω ταπεινός, μικρός, ανύπαρκτος.

«Ξέρω ότι είμαι νούμερο ένα στον κόσμο και δε φοβάμαι», λέει ο Μπολτ. «Δεν με τρομάζει τίποτα και κανένας. Βγαίνω στο γήπεδο για να κερδίσω. Είμαι εκεί για να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Το μόνο που με ανησυχεί είναι μήπως τραυματιστώ. Υπάρχουν πολλοί αθλητές τώρα που θέλουν να με περάσουν, όμως αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα. Δεν πιέζω τον εαυτό μου».

Σπάνια ο Μπολτ πίεσε τον εαυτό του. Ακόμα και το 9.69, το ρεκόρ που έκανε στο Πεκίνο το 2008 στα 100 μέτρα, ήρθε αβίαστα και χαλαρά. Στα τελευταία μέτρα ο Μπολτ χτύπησε τη γροθιά του στο στήθος του και πανηγύρισε χάνοντας χρόνο για ένα ρεκόρ μοναδικό. Σύμφωνα με τους ειδικούς αν έτρεχε δυνατά μέχρι τέλους το χρονόμετρο θα έγραφε 9.55…

«Όταν έφτασα στον ημιτελικό των Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο ένιωσα ότι ήμουν σε καλή κατάσταση για να σπάσω το παγκόσμιο ρεκόρ», λέει ο Μπολτ. «Ο στίβος ήταν γρήγορος και αποφάσισα να το κυνηγήσω. Πλέον δε σκέφτομαι τα ρεκόρ. Με το καλό να έρθουν. Πιστεύω ότι μπορώ να τρέξω πιο γρήγορα. Στρέφω όμως όλη μου την προσοχή στη νίκη. Θέλω να είμαι πρωταθλητής. Θέλω να γίνω θρύλος!»


Στο ξεκίνημα της καριέρας του όμως ο Μπολτ δεν έπαιρνε το στίβο στα σοβαρά. Έχανε συχνά προπονήσεις, έτρωγε ανθυγιεινά και είχε αρκετούς τραυματισμούς. «Έχω αλλάξει», μου λέει. «Πλέον ξέρω τι χρειάζεται για να είμαι πρωταθλητής και δουλεύω σκληρά».

Ο νεανικός ενθουσιασμός του όμως τον παρασύρει ακόμα. Ήθελε να φτιάξει το πρόγραμμα της επίσκεψής του στη Βοστώνη γύρω από την αγάπημενη του ομάδα στο NBA, τους Boston Celtics. Ήθελε να δει έναν από τους αγώνες τους. Χρειάστηκε να επέμβει όμως ο προπονητής του, Γκλεν Μιλς για να τον συνετίσει και να τον φέρει πίσω στην Τζαμάικα. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Βερολίνο πλησιάζει. Και ο Μπολτ πρέπει να αρχίσει προπονήσεις δυνατές.

ΜΟΥ… ΘΥΜΙΖΕΙΣ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ

Ενώ οι πιο γρήγοροι άνθρωποι του κόσμου προπονούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Μπολτ ζει και τρέχει στην Τζαμάικα. Γεννήθηκε το 1986 στην μικρή πόλη Τρελόουνι. Οι γονείς του είχαν το τοπικό μπακάλικο και ο Μπολτ περνούσε τη μέρα του παίζοντας κρίκετ και ποδόσφαιρο ή στήνοντας αγώνες δρόμου με τους φίλους του για να δουν ποιος είναι πιο γρήγορος.

Με τις πρώτες του επιτυχίες σε διεθνείς αγώνες ο Μπολτ έλαβε γράμματα από αμερικανικά πανεπιστήμια που ήθελαν να τον εντάξουν στις δυνάμεις τους. Τα απέρριψε όλα.

«Είμαι πολύ δεμένος με τη μητέρα μου και δεν μπορώ να την αφήσω. Γι’ αυτό έμεινα στην Τζαμάικα», λέει. «Όταν μετακόμισα στο Κίγκστον, κάθε δύο βδομάδες γύριζα πίσω για να τη δω. Όταν βρω μια γυναίκα πρέπει να μοιάζει με τη μητέρα μου. Θέλω να βρω σε αυτήν τις ίδιες αρετές και αξίες».

Η μητέρα του ήταν αυτή που έμαθε στον Μπολτ να προσεύχεται. «Μου έδωσε ως δώρο δύο Βίβλους και μου έμαθε να σέβομαι τους ανθρώπους. Νιώθω σα να μεγάλωσα σε εκκλησία», λέει.

Αφού πέταξε τις αμερικανικές υποτροφίες στα σκουπίδια, ο Μπολτ γράφτηκε στο Πολυτεχνείο της Τζαμάικα. Σήμερα έχει πάρει… ρεπό από τις σπουδές του. «Σκέφτομαι να τα παρατήσω», λέει. «Δεν μπορώ να συνδυάσω σπουδές και πρωταθλητισμό. Μάλλον δε θα τελειώσω τη σχολή. Θέλω να ασχοληθώ με τους υπολογιστές και αφού αποσυρθώ από τους στίβους να φτιάξω τη δική μου επιχείρηση. Δεν ξέρω ακόμα τι. Αλλά ξέρω ότι θέλω να κερδίζω πολλά λεφτά».

ΡΕΚΟΡ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ

Το οικονομικό είναι το πιο βασικό κομμάτι στη ζωή του Μπολτ. Όταν τον ρωτάω πόσα παραπάνω έβγαλε μετά τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου δεν ξέρει να μου απαντήσει. «Αρκετά», λέει. «Αλλά ο ατζέντης μου τα ξέρει καλύτερα».

Το συμβόλαιο του Μπολτ με την εταιρία αθλητικών ειδών Puma είναι περίπου 1,5 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Άλλοι χορηγοί του είναι η εταιρία αθλητικών ποτών Gatorade και η Digicel, μια επιχείρηση κινητών τηλεφώνων στην Καραϊβική. Τα συμβόλαιά του μαζί τους του αποφέρουν κοντά στα τρία εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Ο Μπολτ όμως θέλει περισσότερα και ήδη ζητά περίπου 200.000 δολάρια για εμφανίσεις σε αγώνες. Τα διπλάσια απ’ όσα παίρνουν άλλοι αστέρες του στίβου.

Τα έσοδα του Μπολτ όμως δεν προέρχονται μόνο μέσα από αγώνες. Σε κάθε γωνιά του κόσμου διοργανώνονται γεγονότα μοναδικά στα οποία είναι επίτιμος καλεσμένος. Φυσικά με το αζημείωτο… Στη Βοστόνη, σε μια εκδήλωση της Puma, απλός κόσμος μπορούσε να τρέξει ενάντια σε ένα ομοίωμα του Μπολτ ή να συναγωνιστεί τον ίδιο τον σταρ με ένα ποδήλατο. Μέσα στον επόμενο μήνα ο Τζαμαϊκανός δρομέας θα βρεθεί στο Μάντσεστερ της Αγγλίας όπου έχει δηλώσει ότι θέλει να τρέξει εναντίον του Πορτογάλου ποδοσφαιριστή Κριστιάνο Ρονάλντο.

Η δίψα του Μπολτ για έσοδα δεν είναι αποτέλεσμα μιας καταπιεσμένης και στερημένης παιδικής ηλικίας. Ο Μπολτ δε μεγάλωσε φτωχός. «Ζούσαμε άνετα. Πάντα είχαμε φαγητό στο σπίτι», λέει. «Οι γονείς μου δούλεψαν σκληρά ώστε να μη μου λείψει τίποτα. Και τώρα θέλω να προσφέρω. Να δώσω πίσω ό,τι πήρα. Και θέλω στο μέλλον και τα δικά μου παιδιά να μεγαλώσουν άνετα».

Μετά την τριπλή χρυσή του νίκη στο Πεκίνο (100 μ., 200 μ., 4Χ100 μ.) και τα ισάριθμα παγκόσμια ρεκόρ, η φήμη του Μπολτ έχει απλωθεί σε όλο τον κόσμο. Όσο τα αντιντόπινγκ τεστ δείχνουν ότι είναι καθαρός, οι χορηγοί θα συνεχίζουν να τον λούζουν με δολάρια. Δεν είναι λίγοι βέβαια οι δύσπιστοι, αυτοί που ασκούν κριτική και πιστεύουν ότι ο Μπολτ χρησιμοποιεί αναβολικά.

«Πώς γίνεται τη μια χρονιά να τρέχεις 10.03 και την επόμενη 9.69; Αν δεν σου προκαλεί αυτό το γεγονός αμφιβολίες, τότε είσαι ηλίθιος», έχει δηλώσει στο περιοδικό Sports Illustrated ο εννιά φορές χρυσός Ολυμπιονίκης Καρλ Λιούις.

Αντίστοιχες ήταν και οι δηλώσεις του Βίκτορ Κόντε, του ιδιοκτήτη του εργαστηρίου BALCO και «εγκέφαλου» του μεγαλύτερου σκανδάλου αναβολικών στον κόσμο στο οποίο ήταν αναμεμειγμένοι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές Μάριον Τζόουνς και Τιμ Μοντγκόμερι. «Το βρίσκω ύποπτο όταν τρεις αθλήτριες από την Τζαμάικα κερδίζουν το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. των Ολυμπιακών Αγώνων», μου είπε ο Κόντε στις 21 Αυγούστου του 2008. «Γιατί στην Τζαμάικα δεν υπάρχει ανεξάρτητη αρχή κατά του ντόπινγκ».

Μεταφέρω στον Μπολτ τα λόγια των Λιούις και Κόντε. Δεν ταράζεται. «Δε με απασχολεί τι λένε», τονίζει. «Είμαι κουλ. Και μπορούν να με εξετάσουν για αναβολικά οποιαδήποτε στιγμή. Είμαι καθαρός».

Το αν λέει αλήθεια ή ψέματα θα φανεί στο χρόνο. Όπως ο χρόνος και οι επόμενες Ολυμπιάδες θα δείξουν μέχρι ποιο όριο μπορεί να πιέσει το σώμα του στην κούρσα της μιας ανάσας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Μπολτ ξέρει τι θέλει από τη ζωή του: να μετατρέψει το ταλέντο του σε χρυσορυχείο. Μπορεί η ευθύτητά του να μην ηχεί καλά στα αυτιά των ρομαντικών. Και να κάνει τους Αθάνατους της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και τους εκπροσώπους της Διεθνούς Ομοσπονδίας Στίβου να κοκκινίζουν από ντροπή. Ο Μπολτ όμως λέει το αυτονόητο: ότι πρωταθλητισμός και εμπόριο βαδίζουν πλέον χέρι- χέρι. Γιατί όταν βλέπεις τον κόσμο από την κορυφή -όπως ο ίδιος- δεν χρειάζονται τύποι και προσωπεία. Όπως και να ‘χει ξέρει ότι τα βλέμματα των χορηγών και των επισήμων θα ‘ναι στραμμένα πάνω του, περιμένοντας την επόμενη κούρσα και το επόμενο ρεκόρ.

(Η συνέντευξη με τον Usain Bolt έγινε την άνοιξη του 2009 στη Βοστώνη των ΗΠΑ και δημοσιεύτηκε στις 9 Μαΐου 2009 στο περιοδικό «Ταχυδρόμος»)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: