Γιαννης Παπαδοπουλος

Παράταση στο όνειρο ενός λαθρομετανάστη

In Ρεπορτάζ on Φεβρουαρίου 23, 2010 at 3:12 πμ

Ο Ρικογκομπέρτο θα μείνει άλλον ένα χρόνο στην Αμερική. Ήταν δύσκολη υπόθεση η απέλασή του. Φωτογραφία: Σάλι Ράιαν

Μια μακρινή, αλλά επίκαιρη ιστορία…

Για το αμερικανικό κράτος ο Ριγκομπέρτο Παντίγια δεν υπήρχε. Δεν είχε ταυτότητα, άδεια οδήγησης ή κοινωνική ασφάλιση. Στα έξι του διέσχισε παράνομα τα σύνορα του Μεξικού με τους γονείς του. Επέλεξε όμως να μη ζήσει στη σκιά της κοινωνίας. Αρίστευσε στο σχολείο και πέρασε στο πανεπιστήμιο, μέχρι που πιάστηκε. Για τις αμερικανικές αρχές όμως η απέλασή του αποδείχτηκε δύσκολη υπόθεση.

Ήταν μια ακόμη φοιτητική νύχτα. Ο Ριγκομπέρτο Παντίγια μόλις είχε φύγει από το σπίτι φίλων του στο Σικάγο. Είχαν παρακολουθήσει έναν αγώνα αμερικάνικου φούτμπολ. Είχαν πιει και λίγες μπίρες. Στο δρόμο της επιστροφής ο Παντίγια παραβίασε μια πινακίδα «stop». Ένα περιπολικό τον σταμάτησε. Ο 21χρονος φοιτητής οδηγούσε υπό την επίρρεια αλκοόλ, δεν είχε δίπλωμα, ή ταυτότητα και το χειρότερο: βρισκόταν στη χώρα παράνομα.

Στα έξι του χρόνια ο Παντίγια είχε γίνει λαθρομετανάστης. Τότε είχε περάσει μαζί με τους γονείς του στις ΗΠΑ από το Μεξικό. Μετά τη σύλληψή του τον περασμένο Ιανουάριο ο Παντίγια επρόκειτο να απελαθεί στις 16 Δεκεμβρίου του 2009. Όμως μια σειρά διαμαρτυριών και εκδηλώσεων συμπαράστασης, μια εκστρατεία υποστήριξής του στο Ίντερνετ και η βοήθεια μελών του Κογκρέσου έδωσε παράταση στα όνειρα του Παντίγια. Η αμερικανική κυβέρνηση επέτρεψε στον Μεξικανό φοιτητή να μείνει έναν ακόμη χρόνο στη χώρα. Και η κουβέντα για τη λαθρομετανάστευση άρχισε…

Ο νέος νόμος

«Είναι μια ζωή φόβου και αβεβαιότητας», λέει στα «ΝΕΑ» ο Παντίγια. «Πρέπει να προσέχεις μη σε πιάσουν γιατί είσαι στη χώρα παράνομα. Όμως εγώ βρίσκομαι εδώ από μικρός. Εδώ πήγα πρώτη φορά σχολείο. Εδώ φοίτησα στο πανεπιστήμιο. Εδώ έκανα φίλους. Αν με στείλουν στο Μεξικό δεν ξέρω κανένα. Δεν έχω πού να ζήσω. Δεν μιλάω τόσο καλά τη γλώσσα».

Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στο κοινοτικό κολέγιο Harold Washington, ο Παντίγια έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο του Ιλινόι. Σήμερα βρίσκεται στο δεύτερο έτος σπουδών στο τμήμα της Κοινωνιολογίας. Παρόλο που δεν διαθέτει επίσημα έγγραφα ο Παντίγια μπορεί να μετάσχει στο εκπαιδευτικό σύστημα των ΗΠΑ. Στο Ιλινόι και σε εννέα ακόμη πολιτείες τα σχολεία και τα πανεπιστήμια υποχρεώνονται βάσει νόμου να παρέχουν φοίτηση σε λαθρομετανάστες. Υπολογίζεται ότι συνολικά 65.000 παιδιά- λαθρομετανάστες αποφοιτούν κάθε χρόνο από Λύκεια της Αμερικής.

Η περίπτωση του Παντίγια χρησιμοποιείται σήμερα από οργανώσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών προκειμένου να προωθήσουν το νομοσχέδιο DREAM (όνειρο). Σύμφωνα με αυτό, οι λαθρομετανάστες που έχουν έρθει στην Αμερική ως παιδιά και έχουν φοιτήσει σε αμερικανικά σχολεία, θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν μόνιμη άδεια παραμονής στη χώρα. Οι δικαιούχοι θα πρέπει να είναι μεταξύ 12 και 35 ετών από τη στιγμή που ο νόμος θα τεθεί σε εφαρμογή. Θα πρέπει να έχουν εισέλθει στις ΗΠΑ πριν τα 16 τους χρόνια και να έχουν μείνει από τότε για  τουλάχιστον πέντε συνεχόμενα έτη στη χώρα. Εκτός από τη συμμετοχή τους στο εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής θα πρέπει να έχουν επιδείξει και «καλή διαγωγή». Το νομοσχέδιο δεν πέρασε το 2007 στη Γερουσία για οκτώ ψήφους. Όμως τον περασμένο Μάρτιο το Κογκρέσο άρχισε και πάλι τις συζητήσεις.

Όπως και το 2007 έτσι και τώρα οι αντιδράσεις δε λείπουν. «Νομίζω ότι ένας νόμος σαν κι αυτόν στέλνει λάθος μηνύματα», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ντέιβ Γκόρακ, πρόεδρος της οργάνωσης Κεντροδυτική Συμμαχία για τη Μείωση της Μετανάστευσης. «Είναι ένας μαγνήτης για τους λαθρομετανάστες για να έρθουν στα εδάφη μας». Ο Γκόρακ υποστηρίζει ότι λόγω των λαθρομεταναστών έχουν χαθεί πολλές θέσεις εργασίας για τους ντόπιους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γραφείου Εργασίας, πάνω από 15 εκατομμύρια Αμερικανοί είναι σήμερα άνεργοι.

«Όλοι ήρθαμε από αλλού»

Ο Παντίγια γεννήθηκε στο Σαν Μιγκέλ Ελ Άλτο του Μεξικού. Δε θυμάται πολλά από τη ζωή του εκεί. Ούτε τη μέρα που διέσχισε τα σύνορα με τους γονείς του. «Όλοι μου οι φίλοι βρίσκονται στην Αμερική. Όλα τα όνειρά μου είναι εδώ. Θέλω να μείνω σ’ αυτή τη χώρα. Θέλω να γίνω δικηγόρος», λέει ο 21χρονος φοιτητής.

Η περίπτωση του Παντίγια δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που απασχολεί την Αμερική. Στα 36 χρόνια της νομικής καριέρας του ο Κάλμαν Ρέσνικ έχει ακούσει πολλές αντίστοιχες ιστορίες. Όμως αυτή τη φορά η κοινωνία του Σικάγου κινητοποιήθηκε μαζικά στο πλευρό του Μεξικανού νεαρού. Καθηγητές και συμφοιτητές του βγήκαν στους δρόμους. Ενώ η Τζαν Σακόφσκι, μέλος του Κογκρέσου με τους Δημοκρατικούς, προσπαθεί να του εξασφαλίσει μόνιμη άδεια παραμονής. «Σχεδόν όλοι μας στην Αμερική έχουμε έρθει από αλλού», λέει ο Ρέσνικ που έχει αναλάβει την εκπροσώπηση του Παντίγια. «Είμαστε ένα έθνος μεταναστών. Όλοι φτάσαμε εδώ αναζητώντας μια καλύτερη ζωή».

Για την ώρα ο Παντίγια αφοσιώνεται στις σπουδές του. Σε ένα χρόνο από τώρα θα προσπαθήσει να ανανέωσει ξανά την παραμονή του στις ΗΠΑ. «Αναγνωρίζω ότι έκανα ένα λάθος. Δεν έπρεπε να πιω εκείνη τη νύχτα. Δεν έπρεπε να οδηγήσω», λέει. «Αλλά είναι ένα μόνο λάθος σε 21 χρόνια ζωής. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να με συντροφεύει για πάντα».

(Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 8 Φεβρουαρίου του 2010. Σε μια περίοδο που στην Ελλάδα έχει ανάψει η συζήτηση για το μεταναστευτικό είναι καλό να ρίχνουμε ματιές σε άλλες χώρες για να βλέπουμε τι συμβαίνει διεθνώς.

Η περίπτωση του Παντίγια δεν είναι απλή. Ο νεαρός Μεξικανός μπήκε στην Αμερική παράνομα, αλλά αυτό δεν ήταν δική του επιλογή. Ακολουθούσε τους γονείς του. Ανδρώθηκε σε μια νέα πατρίδα, έμαθε τη γλώσσα, αρίστευσε στο σχολείο και απώλεσε κάθε δεσμό με τη μητρική του γη. Αυτός ο νέος πού ανήκει; Στο Μεξικό, όπως λένε τα χαρτιά του; Ή στην Αμερική όπου άρχισε να χτίζει το μέλλον του; Αν και ο ίδιος έχει κάνει την επιλογή του, θα έλεγα ότι δεν ανήκει πουθενά. Πέρα από τα σύνορα και τους γεωγραφικούς περιορισμούς όλοι είμαστε πολίτες του κόσμου. Και βλέπω τον Παντίγια σαν έναν από αυτούς).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: