Γιαννης Παπαδοπουλος

Περιμένοντας το πετρέλαιο

In Σχόλια on Μαΐου 14, 2010 at 8:40 μμ

Η πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού απειλεί τη Νέα Ορλεάνη, μια πόλη που δεν έχει γιατρέψει ακόμα τις πληγές της. (Φωτογραφία: Γιάννης Παπαδόπουλος)

Ο αέρας μύριζε εμετό και σάπια σκουπίδια. Στις ρωγμές του πεζοδρομίου είχαν σκαλώσει αστραφτερές χάντρες, απομεινάρια από το περασμένο καρναβάλι. Ενώ κομμένοι μαγαζάτορες προσπαθούσαν να θέλξουν τους λιγοστούς τουρίστες στα αδειανά μαγαζιά τους. Η οδός Bourbon στη γαλλική συνοικία της Νέας Ορλεάνης θύμιζε αλλοτινές εποχές. Τότε που τα πάντα κάλυπτε η οσμή του θανάτου.

Του Γιάννη Παπαδόπουλου

Εδώ και τρεις εβδομάδες η Νέα Ορλεάνη περιμένει το πετρέλαιο. Η κηλίδα που έχει σχηματιστεί από το ατύχημα σε πλατφόρμα εξόρυξης στον Κόλπο του Μεξικού απειλεί την πρωτεύουσα της Λουϊζιάνας και το δέλτα του Μισισιπή. Έχουν γραφτεί πολλά για τις επιπτώσεις της πετρελαιοκηλίδας στην οικονομία της περιοχής. Ψαρότοποι όπως η Venice (Βενετία) και η Empire (Αυτοκρατορία) πρόκειται να μαραζώσουν. Τα αμερικανικά και διεθνή Μέσα βαφτίζουν το γεγόνος «Κατρίνα του Ομπάμα». Όπως ο προκάτοχός του, Τζορτζ Μπους, καθυστέρησε στο να βοηθήσει τη Νέα Ορλεάνη μετά το πέρασμα του τυφώνα το 2005, έτσι και ο Μπαράκ Ομπάμα κατηγορείται για ολιγωρία στην αντιμετώπιση αυτού του οικολογικού κινδύνου. Το πετρέλαιο όμως δεν έχει φτάσει ακόμη στις ακτές. Ούτε έχει πνίξει -προς το παρόν- το πλούσιο οικοσύστημα. Αυτό που δεν αφήνει τη Νέα Ορλεάνη να ανασάνει είναι οι αναμνήσεις.

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τον τυφώνα Κατρίνα. Ακόμα και σήμερα όμως γειτονιές ολόκληρες μοιάζουν σα να τις ξέβρασε η θάλασσα. Οι επιβλητικές βίλες ηθοποιών του Χόλιγουντ στο κέντρο της πόλης δημιουργούν μια ψευδαίσθηση πολυτέλειας. Η πραγματική εικόνα της Νέας Ορλεάνης βρίσκεται λίγα τετράγωνα πιο κάτω, εκεί όπου οι δρόμοι μυρίζουν σάπιο ξύλο. Ανά τρία σπίτια το ένα είναι απούλητο, το άλλο κατεστραμμένο και αυτό που μένει όρθιο στεγάζει οικογένειες που παλεύουν για την επιβίωσή τους. Η απόγνωση και η κατάντια είναι τόση που ένα σπίτι με δύο κρεβατοκάμαρες και δύο μπάνια πωλείται προς 16.000 δολάρια, λιγότερο απ’ όσο κοστίζει ένα καινούριο αυτοκίνητο.


Στις ισοπεδωμένες συνοικίες ορθώνονται φρεσκοβαμμένες εκκλησίες. Παλάτια που ρίχνουν τη σκιά τους σε χαμόσπιτα. Και είναι τόσες πολλές οι εκκλησίες. Τόσο ζηλευτή η αύρα τους. Στέκουν εκεί, παρθένες, σα να μην τις άγγιξε ποτέ το λάγνο χέρι της καταστροφής. Οι περισσότερες δεν υπήρχαν πριν εδώ. Η τραγωδία αύξησε τον αριθμό τους. Η πίστη και η ελπίδα άλλωστε είναι συχνά το καλύτερο αντίδοτο στο φόβο.

Σε ένα συγκρότημα κατοικιών αντί για παιδικά γέλια ακούω μόνο το σφύριγμα του ανέμου. Στις πόρτες που τρίζουν δεν έχουν σβήσει ακόμα τα «Χ» των επιθεωρητών. Μόνος επισκέπτης η μούχλα που τρώει λαίμαργα τους τοίχους. Ακόμα και οι πλιατσικολόγοι έχουν εξαφανιστεί αφού το φαγοπότι της λεηλασίας τελείωσε. Δεν έχει μείνει τίποτα πια για να σηκώσουν.

Κουφάρια σχολείων και νοσοκομείων στοιχειώνουν γειτονιές με τα αμπαρωμένα τους παράθυρα και τα βουβά τους δωμάτια. Ορφανά θεμέλια ξεφυτρώνουν από το έδαφος. Μοιάζουν με απομεινάρια αρχαίας πολιτείας, αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη. Δεν μπόρεσαν ποτέ να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Δεν στήριξαν ποτέ σπίτια πάνω τους. Τα ευνούχισε η πλημμύρα.

Ταμπέλες της πολιτείας πληροφορούν ότι η ανάρρωση δεν έχει τελειώσει. Συνεργεία της πόλης προσπαθούν να αναπλάσουν δρόμους. Αλλά είναι πολλά αυτά που θέλουν φτιάξιμο. Η Νέα Ορλεάνη δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει. Ακόμα κι αν το πετρέλαιο δεν φτάσει ποτέ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: