Γιαννης Παπαδοπουλος

Ξεχάσαμε να διεκδικούμε

In Σχόλια on Μαΐου 21, 2010 at 10:07 μμ

Τον άκουγα στο τηλέφωνο και δεν ήξερα τι να του πω. Σε καταλαβαίνω; Κάνε υπομονή; Λυπάμαι; Φρέσκος δικηγόρος. Λαμπρός απόφοιτος με ορεξη για δουλειά. Με μοναδικό του όνειρο να γίνει ανεξάρτητος, να ζήσει. Κανονικά θα νόμιζες ότι οι πόρτες της επιτυχίας είναι ορθάνοιχτες. Ότι οι εργοδότες ερίζουν για το ταλέντο του. Αλλά όπως μου τα έλεγε η πραγματικότητα στην Ελλάδα είναι διαφορετική.

Του Γιάννη Παπαδόπουλου

Μου είπε ότι η μόνη επιλογή του, αν θέλει να μπει στην αγορά εργασίας, είναι να γίνει χαμάλης σε ένα δικηγορικό γραφείο. Θα τον αναγκάσουν να τρέχει για χαρτόσημα, να καταθέτει χρήματα στην τράπεζα, να ετοιμάζει καφέ για το μεγάλο αφεντικό με αμοιβή 400 ευρώ το μήνα. Άγνωστο το πόσο διαρκεί αυτή η φάση δοκιμασίας. Άγνωστο και το ώφελός της. Τι μπορεί να κερδίσει απ’ αυτή τη διαδικασία; Δεν θα αξιοποιήσει τις γνώσεις του, ούτε θα αποκομίσει εργασιακή εμπειρία. Αντίθετα θα πνίξει τα όνειρά του στη μιζέρια, θα μισήσει τη δουλειά του και θα αποδεχτεί την ήττα του.

Δεν μπορούσα να χωνέψω ότι αυτή είναι η πραγματικότητά του. Ότι δεν υπάρχουν επιλογές ή ελπίδα. «Θα χτυπήσεις πόρτες πολλών δικηγορικών γραφείων, όσο πιο πολλών μπορείς», τον συμβούλεψα. «Θα τους παρουσιάσεις το βιογραφικό σου και θα τους πεις με αυτοπεποίθηση αλλά όχι με έπαρση ότι δεν είσαι εδώ για χαμαλοδουλειές και καψώνια. Αγαπάς το επάγγελμα, είσαι νέος με όνειρα και διάθεση να προσφέρεις. Δεν είναι σκοπός σου να ανταγωνιστείς το αφεντικό, να του φας την πελατεία. Σκοπός σου είναι να βοηθήσεις με το ταλέντο σου την επιχείρηση, να μάθεις δίπλα σε πιο έμπειρους συναδέλφους και να βελτιωθείς μέσα από τη δουλειά σου».

Δεν γίνεται, σκέφτηκα. Θα βρεθεί κάποιος εργοδότης να εκτιμήσει την ειλικρίνειά του. Θα αναγνωρίσει τις δυνατότητές του. Θα εμπιστευτεί τον ενθουσιασμό του. Το ζήτημα είναι να μπορέσει ο φρέσκος δικηγόρος να αρθρώσει αυτές τις φράσεις. Να βρει το θάρρος να διεκδικήσει αυτά που του αξίζουν και του αναλογούν. Μπορεί να τον θεωρήσουν θρασύ, να του κλείσουν την πόρτα κατάμουτρα, να χλευάσουν τη σιγουριά του. Άλλωστε ο νέος εργαζόμενος είναι πάντα ο εύκολος στόχος. Αν του κόψεις τα φτερά από νωρίς και θέσεις φραγμούς στη δημιουργικότητά του, τού δείχνεις ποιος είναι το αφεντικό. Μπορεί να μην κερδίζεις το σεβασμό του, αλλά τουλάχιστον κουμαντάρεις το φόβο του. Μπορεί να περιορίζεις την παραγωγικότητά του, αλλά καταπολεμάς την ανασφάλειά σου. Δεν πρόκειται ποτέ να σε αμφισβητήσει, να υπαινιχθεί ότι είναι καλύτερος από εσένα (ακόμα κι αν δεν είναι αυτή η επιδίωξή του). Είσαι σίγουρος ότι έτσι τον ελέγχεις.

Σαφώς και αυτή η νοοτροπία των εργοδοτών είναι λαθεμένη και αυτοκαταστροφική. Αλλά το πρόβλημα ξεκινά από τον νέο δικηγόρο. Δεν έχει μάθει να διεκδικεί -έστω τα αυτονόητα. Αλλά δεν είναι ο μόνος. Ολόκληρη η ελληνική κοινωνία έχει ξεχάσει να διεκδικεί. Γιατί δεν είναι διεκδίκηση το να θες να βολευτείς στη μονιμότητα του δημοσίου. Ούτε είναι διεκδίκηση να ψηφίζεις ένα συγκεκριμένο κόμμα γιατί έτσι έμαθες από την οικογένειά σου. Και φυσικά δεν είναι διεκδίκηση να φωνάζεις στους δρόμους όταν είναι διαπιστωμένο εδώ και χρόνια ότι αυτές οι αντιδράσεις δεν οδηγούν πουθενά και απλά αναπαράγουν ένα νέο ξύλινο λόγο που συναγωνίζεται αυτόν των πολιτικών.

Τι είναι διεκδίκηση; Να κάνεις πρώτα την αυτοκριτική σου και να ξέρεις γιατί είσαι ικανός. Να ανακαλύψεις τα όνειρά σου και να θέσεις στόχους. Να μη φοβηθείς το ξεβόλεμα. Να μην κιοτέψεις στις δυσκολίες. Να τολμήσεις να σκεφτείς, να προτείνεις, να δημιουργήσεις. Να γνωρίσεις ποιος πραγματικά είσαι και όχι ποιος θέλουν οι άλλοι να γίνεις.

Advertisements
  1. Η διεκδίκηση από μόνο της μπορεί να οδηγεί στην αναπαραγωγή «ενός νέου ξύλινου λόγου», όπως εύστοχα αναφέρετε στη δημοσίευση. Η διεκδίκηση, όμως, σε συνδυασμό με την παρρησία οδηγεί σίγουρα στην τόλμη να αρθρώνεις τον ορθό Λόγο στην άποψη των λίγων και των ισχυρών. Συνεπώς, για ‘μένα, δεν «ξεχάσαμε να διεκδικούμε», όπως γράφετε στον τίτλο του άρθρου σας, αλλά χάσαμε την παρρησία στις διεκδικήσεις μας. Χάσαμε, δηλαδή, την τόλμη να εκφράζουμε την άποψή μας με θάρρος και ειλικρίνεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: