Γιαννης Παπαδοπουλος

Αντίο…

In Σχόλια on Ιουλίου 26, 2010 at 10:43 πμ


Κάθε αποχωρισμός είναι σαν ένας μικρός θάνατος. Ειδικά όταν δεν ξέρεις πότε -και αν- θα ακολουθήσει η αντάμωση. Φεύγεις με ένα αντίο και αφήνεις πίσω μια ανάμνηση. Πονάει αυτό το αντίο. Ακόμα κι αν ξέρεις από καιρό ότι ζυγώνει. Πονάει γιατί μοιάζει βίαιο, απότομο, άδικο. Πονάει, γιατί όταν το λες καταλαβαίνεις πως παύεις να είσαι κομμάτι της καθημερινότητας κάποιων ανθρώπων. Θα συνεχίσουν τις ζωές τους, χωρίς εσένα.

Ξέρεις ότι έχεις δεθεί με ένα μέρος όταν από όλοτελα ξένο το κάνεις δικό σου. Πριν από τρία χρόνια η Βοστώνη ήταν μια στάση, ένα διάλειμμα, ένας μοναχικός προορισμός. Σήμερα, την ώρα που την εγκαταλείπω, τη νιώθω σπίτι μου.

Ήταν σπουδαίο αυτό το τρίχρονο ταξίδι. Εμπειρία που μου δίδαξε πολλά. Ήθελα να βγω από τη βολή μου. Να βρεθώ σε ένα μέρος ξένος μεταξύ ξένων. Ήθελα να απογαλακτιστώ από την ελληνική νοοτροπία, τη γλώσσα, τη μιζέρια. Είναι ωραίο να εμφανίζεσαι σε μια κοινωνία ξαφνικά, χωρίς να κουβαλάς το παρελθόν σου στις βαλίτσες σου. Όχι γιατί έχεις κάτι να κρύψεις. Ούτε γιατί μπορείς να υποδυθείς έναν άλλον εαυτό. Αλλά γιατί ξέρεις ότι όποιος σε πλησιάσει, όποιος θελήσει να σε γνωρίσει πραγματικά, θα το κάνει από γνήσιο ενδιαφέρον.

Ήταν ανώριμο, το ξέρω, αλλά πριν από αυτό το ταξίδι δεν έκανα φιλίες εύκολα. Το θεωρούσα προδοσία απέναντι στην παρέα μου, τους κολλητούς από το δημοτικό. Στη Βοστώνη όμως ξόρκισα αυτή την αντίληψη. Δεν έφτιαξα απλά μια νέα παρέα, αλλά μια δεύτερη οικογένεια.

Είδα πώς είναι η ζωή σε μια αξιοπρεπή μεγαλούπολη όπου δεν αισθάνεσαι ότι σε πνίγει το μπετό. Έμαθα να τρέχω στους δρόμους και τα πάρκα της. Η προπόνηση έπαψε να είναι αγγαρεία. Δεν ήμουν πια ένα ποντίκι σε τροχό. Οι μονότονες στροφές των ελληνικών γηπέδων έδωσαν τη θέση τους σε ασφάλτινα ταξίδια. Και έγινα λίγο πιο σκληρός. Φόρεσα τα αθλητικά μου παπούτσια με χιόνια, με βροχή και με λιοπύρι.

Η ξενιτιά όμως δεν είχε μόνο χαρές. Ένας συγκάτοικός μου με εξαπάτησε και μου έφαγε λεφτά πλαστογραφόντας το συμβόλαιο ενοικίασης του σπιτιού. Σε μια αμερικανική εφημερίδα αρνήθηκαν να με προσλάβουν γιατί όπως είπαν είμαι ξένος και δεν είχα αυτοκίνητο. Ήταν πολλές οι στιγμές της μοναξιάς. Ήταν δύσκολη η προσαρμογή μακριά από την πατρίδα. Και με πίκραιναν συχνά οι διαπιστώσεις ότι η Αμερική είναι η χώρα της υπερβολής, της κατανάλωσης, του πουριτανισμού.

Πολλές από τις ανταποκρίσεις μου αποκάλυψαν το άσχημο πρόσωπο αυτής της χώρας: από την προπαγάνδα της Κου Κλουξ Κλαν, στο φανατισμό των φονταμενταλιστών Μορμόνων και τα κατοχικά σύνδρομα των καταστροφολόγων. Την ίδια στιγμή όμως είχα την ευκαιρία να ανακαλύψω τα διαμάντια της Αμερικής. Συνομίλησα με ιδιοφυίες όπως ο μαθηματικός Τζον Νας. Βάδισα στα χνάρια σπουδαίων συγγραφέων όπως ο Τρούμαν Καπότε. Ήπια καφέ με ήρωες όπως ο Αμπντουλραχμάν Ζεϊτούν και ο Τζέφρι Γουάιγκαντ. Αντάλλαξα σκέψεις και προβληματισμούς με λαμπρούς στοχαστές όπως ο Τόνι Τζουντ. Και μοιράστηκα στιγμές με ακριβοθώρητες προσωπικότητες όπως ο Φρανκ Σέρπικο και ο Γιουσέιν Μπολτ.

Τώρα που έληξε η βίζα μου πρέπει να επιστρέψω. Αλλά όπως μου είπε κάποιος, δεν υπάρχει το «ποτέ» και το «για πάντα». Για την ώρα υπάρχει το «μπορεί». Μπορεί κάποτε να επιστρέψω και να συνεχίσω το ταξίδι από εκεί που τ‘ άφησα. Άλλωστε στη Βοστώνη έμαθα ξανά να αγαπάω.


Advertisements
  1. Ομορφο το κείμενό σου μέσα στη μελαγχολία του. Η ζωή μας είναι γεμάτη από μικρούς και μεγάλους αποχωρισμούς-αποχαιρετισμούς. Το πιο σημαντικό είναι ότι έζησες εμπειρίες και έχτισες σχέσεις τόσο άληθινές, που πονάς να αποχωριστείς. Αυτή η ομορφιά δεν χάνεται ποτέ, πληγώνει όμως η απουσία της

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: