Γιαννης Παπαδοπουλος

Ο αδερφός του βομβιστή

In Ρεπορτάζ on Νοέμβριος 4, 2010 at 12:27 πμ

Ο Ντέιβιντ Καζίνσκι (δεξιά) κατέδωσε τον αδερφό του, Θίοντορ στο FBI. Ο Θίοντορ ήταν ο περίφημος βομβιστής του ταχυδρομείου στις ΗΠΑ.

Για σχεδόν δύο δεκαετίες ο τρομοκράτης του ταχυδρομείου στοίχειωνε την Αμερική. Από τα δέματα- βόμβες που έστελνε σκοτώθηκαν τρεις και τραυματίστηκαν 28. Η ταυτότητά του παρέμενε κρυφή, ώσπου ο Ντέιβιντ Καζίνσκι, σχολικός σύμβουλος στη Νέα Υόρκη, κατέδωσε τον ένοχο στο FBI. Ο τρομοκράτης ήταν ο αδερφός του.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιάννης Παπαδόπουλος

Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια από εκείνη την απόφαση. Κάποιοι μπορεί να την αποκαλέσουν αυταπάρνηση, άλλοι προδοσία. Δεν προέκυψε σε μια νύχτα, ηρωικά και εν θερμώ. Χρειάστηκε σκέψη και εβδομάδες προβληματισμού. Ο Ντέιβιντ Καζίνσκι ήθελε να σταματήσει τη βία. Όποια επιλογή κι αν έπαιρνε όμως μπορεί να οδηγούσε στο θάνατο. «Αν σιωπούσα θα θρηνούσαμε και άλλα θύματα», λέει. «Αν μιλούσα ίσως επιβάλλοταν στον αδερφό μου η θανατική ποινή».

Τελικά, ο Καζίνσκι μίλησε. Ο αδερφός του, Θίοντορ, ήταν ο «Unabomber», ο τρομοκράτης που επί δεκαεπτά χρόνια ταχυδρομούσε βόμβες στα θύματά του. Οι επιθέσεις είχαν ξεκινήσει το 1978, αλλά οι αρχές παρά τις δαπανηρές τους έρευνες αδυνατούσαν να βρουν τα ίχνη του δράστη. Ο Καζίνσκι υποπτεύθηκε τον αδερφό του αφού διάβασε το 1995 στην εφημερίδα «The New York Times» το μανιφέστο του βομβιστή. Πολλά από τα γραφόμενα τού θύμιζαν ιδέες που είχε διατυπώσει ο Θίοντορ σε παλιότερα γράμματά του.

Ο Καζίνσκι προσπάθησε να διαπραγματευτεί με το FBI πριν καταδώσει τον αδερφό του, για να σιγουρευτεί ότι δεν θα τον καταδίκαζαν σε θάνατο. Παρά τις υποσχέσεις που του δόθηκαν, οι εισαγγελείς επεδίωξαν τη θανατική ποινή. Τελικά ο Θίοντορ Καζίνσκι καταδικάστηκε σε ισόβια χωρίς δικαίωμα αναστολής και σήμερα στα 68 του χρόνια κρατείται σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στο Κολοράντο.

Διπλά φυλακισμένος

Τα δέματα- βόμβες του Θίοντορ άλλαξαν για πάντα τη ζωή του Ντέιβιντ Καζίνσκι. Δώρισε την αμοιβή της επικύρηξης (ένα εκατομμύριο δολάρια) στις οικογένειες των θυμάτων, παραιτήθηκε από τη δουλειά του και σήμερα ηγείται μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης στη Νέα Υόρκη κατά της θανατικής ποινής.

Ο Καζίνσκι μου μίλησε τηλεφωνικά το περασμένο καλοκαίρι, λίγες ημέρες μετά το τρομοκρατικό χτύπημα με φάκελο- βόμβα στο γραφείο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. «Η διαφορά με τον αδερφό μου είναι ότι δεν ανήκε σε κάποια οργάνωση. Έδρασε μόνος. Και πάσχει από σχιζοφρένεια. Αυτή τη στιγμή είναι διπλά φυλακισμένος: στο κελί και στο μυαλό του».

Κι όμως, στη δεκαετία του ’50 το μέλλον του Θίοντορ προδιαγράφοταν λαμπρό. Ήταν ένα ακαδημαϊκό φαινόμενο με δείκτη ευφυΐας 167. Στα 16 του έγινε δεκτός στο Χάρβαρντ και στα 25 του αναπληρωτής καθηγητής μαθηματικών στο Μπέρκλεϊ -ο νεότερος στην ιστορία του πανεπιστήμιου. Δύο χρόνια όμως μετά το διορισμό του παραιτήθηκε. Αγόρασε μια ξεχασμένη καλύβα στο Λίνκον της Μοντάνα και προσπάθησε να ζήσει εκεί ως ερημίτης, χωρίς ηλεκτρισμό και ύδρευση.

«Δεν ήταν επιθετικός απέναντι στους ανθρώπους. Απλά προσπαθούσε να τους αποφύγει», λέει ο Καζίνσκι. «Μας προβλημάτιζε η απουσία σχέσεων από τη ζωή του. Μετά το λύκειο δεν είχε φίλους. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 έστελνε θυμωμένα γράμματα προς τους γονείς μας. Τους κατηγορούσε ότι δεν τον μεγάλωσαν σωστά. Ήμασταν όμως μια ιδανική, στοργική οικογένεια. Αργότερα, όταν του είπα ότι παντρεύομαι διέκοψε τις σχέσεις του και με ‘μένα».

Τα θύματα

Αφορμή για τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Θίοντορ, σύμφωνα με το 17σέλιδο μανιφέστο του, ήταν η καταστροφή της φύσης από την αστική ανάπτυξη και την τεχνολογία. Οι στόχοι του ήταν κυρίως καθηγητές πανεπιστημίων. Ανάμεσά τους και ο ελληνικής καταγωγής Διογένης Αγγελάκος, πρώην διευθυντής του εργαστηρίου Ηλεκτρονικής στο Μπέρκλεϊ. Το 1982 ο δρ. Αγγελάκος τραυματίστηκε στο δεξί του χέρι και το πρόσωπο από την έκρηξη βόμβας. Κατάφερε να αναρρώσει σχεδόν πλήρως από τα τραύματά του και πέθανε το 1997 από καρκίνο του προστάτη.

Το 1987 ο Γκάρι Ράιτ ήταν ένα ακόμα θύμα του βομβιστή. Ο Ράιτ προσπάθησε να μετακινήσει ένα κομμάτι ξύλου στο πάρκινγκ της επιχείρησής του στο Σολτ Λέικ Σίτι. Μόλις το άγγιξε όμως αυτό εξερράγη. Πάνω από 200 θραύσματα καρφώθηκαν στο κορμί του. Ο Θίοντορ Καζίνσκι είχε τοποθετήσει μέσα στο κούτσουρο μια αυτοσχέδια βόμβα- σωλήνα. Στόχος του ήταν η εταιρεία υπολογιστών του Ράιτ.

Έπειτα από τρεις εγχειρήσεις ο Ράιτ επέστρεψε στη δουλειά του. Ένα κομμένο νεύρο στο αριστερό του χέρι δεν του επιτρέπει σήμερα να κουνήσει δύο δάχτυλά του. Τα τραύματα στην ψυχή του όμως δεν ήταν εύκολο να επουλωθούν. «Χρειάστηκα τουλάχιστον έξι χρόνια για να ξεπεράσω ό,τι μου συνέβη, για να ξεθυμάνει ο θυμός, η απογοήτευση», μου λέει στο τηλέφωνο. Μετά τη σύλληψη του «Unabomber» ο Ράιτ έγινε φίλος με τον αδερφό του, Ντέιβιντ Καζίνσκι. Σήμερα γυρίζουν μαζί την Αμερική και δίνουν διαλέξεις κατά της θανατικής ποινής.

«Έμαθα για το φάκελο- βόμβα στην Αθήνα. Είναι πραγματικά λυπηρό», λέει. «Χτυπήματα σαν κι αυτά φανερώνουν μόνο δειλία. Πριν δεχτώ εγώ την επίθεση προσπερνούσα ιστορίες σαν κι αυτή χωρίς ενδιαφέρον. Τώρα όμως ξέρω. Χρειάζεται χρόνος και υπομονή για να αντιμετωπίσεις την τρομοκρατία».

Ένα άλλο από τα θύματα του τρομοκράτη του ταχυδρομείου, ο Ντέιβιντ Γκέλερντερ, υποφέρει μέχρι σήμερα από μια βλάβη που προκάλεσε η έκρηξη στο δεξί του μάτι. Ο Γκέλερντερ, καθηγητής πληροφορικής στο Γιέιλ, διηγήθηκε την οδυνηρή αποκατάστασή του σε ένα βιβλίο όπου έγραψε ότι «ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την τρομοκρατία είναι να τη μισήσουμε».

Ο Καζίνσκι διαλέγει τις λέξεις του πιο προσεκτικά. «Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τη λέξη “μίσος”. Σαφώς και καταδικάζω την τρομοκρατία. Αλλά ο στόχος της είναι ακριβώς αυτός: να άρει τη λογική, να δηλητηριάσει τη σκέψη, να σε κάνει να εκδικηθείς», λέει. Κάθε χρόνο προσπαθεί τρεις με τέσσερις φορές να επικοινωνήσει με τον αδερφό του στη φυλακή. Του στέλνει γράμματα και βιβλία. Τον περασμένο Μάιο η 93χρονη μητέρα τους έστειλε μια κάρτα στο κελί του για τα γενέθλιά του. Ο Θίοντορ δεν απάντησε ποτέ. «Δεν ξέρουμε τι σκέφτεται, τι νιώθει», λέει ο Καζίνσκι. «Δεν μετανιώνω όμως για ό,τι έκανα. Όταν συνελλήφθη οι αρχές ανακάλυψαν κάτω από το κρεβάτι του μια βόμβα που επρόκειτο να ταχυδρομήσει. Τότε κατάλαβα ότι αν δεν τον κατέδιδα κάποιος άλλος θα ήταν νεκρός».

(Η συνέντευξη με τον Ντέιβιντ Καζίνσκι έγινε τηλεφωνικά στην Αμερική, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα με δέμα- βόμβα που σκότωσε τον υπασπιστή του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, Γιώργο Βασιλάκη. Δυστυχώς δεν δημοσιεύτηκε ποτέ στο έντυπο με το οποίο συνεργάζομαι. Δημοσιεύεται για πρώτη φορά σε αυτό το blog με αφορμή το μπαράζ επιθέσεων με δέματα- βόμβες σε πρεσβείες στην Αθήνα).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: