Γιαννης Παπαδοπουλος

Η λουτρόπολη της κρίσης

In Ρεπορτάζ on Φεβρουαρίου 13, 2011 at 9:41 μμ

Στο 200ο χιλιόμετρο Αθηνών- Θεσσαλονίκης βρίσκεται μια λησμονημένη γούρνα. Η οικονομική κρίση την έχει κάνει προορισμό πολυτελείας για τους ανθρώπους της πόλης. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Απέναντι από τον ανδριάντα του Λεωνίδα, εκεί όπου συνήθως οι οδηγοί ξέπλεναν τα χιλιόµετρα της κούρασης, λούζονται σήµερα όλο και περισσότεροι νέοι και οικογένειες. Στον καιρό της κρίσης η λουτρόπολη των νταλικέρηδων γίνεται εξωτικός προορισµός. Το δωρεάν φέρνει τους ανθρώπους της πόλης πιο κοντά στη φύση. Ακόµη κι αν αυτήη συνάντηση πραγµατοποιείται σε µια λησµονηµένη γούρνα.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιάννης Παπαδόπουλος

Τσεκάρει τον χρυσό σταυρό και τα χρυσά σκουλαρίκια. Στη θέση τους. Φοράει ένα γαλάζιο µπουρνούζι και πλησιάζει την παρέα στο γκρι Lada. Της σερβίρουν κόκκινο κρασί µέσα από µπουκάλι Coca-Cola. Τα µάγουλά της έχουν ροδίσει. Τα µαλλιά της καπνίζουν ακόµη. Πίσω της δυο γυναίκες ζώνονται κι αυτές µε τα µπουρνούζια τους. Το ένα ροζ µε µαιανδρικό κέντηµα στα µανίκια. Το άλλο στα χρώµατα της τίγρης. Για δέκα λεπτά κολυµπούσαν στους 40 βαθµούς Κελσίου.

Είναι Κυριακή πρωί. Γενάρης. Η 60χρονη Ντάρια Σλίσικ, οικονοµική µετανάστρια από την Ουκρανία, βρίσκεται στο 200ό χιλιόµετρο της Εθνικής Οδού Αθηνών – Θεσσαλονίκης. Σε ένα πευκόφυτο πλάτωµα που θυµίζει παραλία.

Σαγιονάρες. Πετσέτες θαλάσσης. Ακόµα και ρακέτες. Στα πόδια του όρους Καλλίδροµο, νέοι και ηλικιωµένοι µουλιάζουν σε έναν φυσικό λουτήρα. Κάποιοι έχουν βουτήξειµε τα ρούχα τους. Το νερό, πλούσιο σε µέταλλα και ιχνοστοιχεία (χλώριο, νάτριο, κάλιο, βρώµιο) προσφέρεται σύµφωνα µε τους λουόµενους για ρευµατοπάθειες και παθήσεις του µυοσκελετικού.

Επιστροφή στη φύση

«Αυτά τα µέρη δεν τα ξέρουνοι Ελληνες. Ή δεν τα εκτιµούν», λέει ο Γιώργος Τριανταφύλλου στην παρθενική του επίσκεψη. «Εδώ είµαστε πιο κοντά στη φύση και το απολαµβάνουµε. Ο Ελληνας αν έχει 50 ευρώ στην τσέπη του θα τα ξοδέψει στηνπόλη. Στην ταβέρνα. Εδώ όµως ηρεµείς, ξεφεύγεις».

Οι περισσότεροι λουόµενοι είναι αλλοδαποί. Οικονοµικοί µετανάστες από χώρες της πρώην ΕΣΣ∆. Κάτοικοι Αµπελοκήπων, Αχαρνών, Εξαρχείων. «Είµαστε µαθηµένοι να ζούµε στη φύση. Δεν έχουµε κάποιο εξοχικό για το Σαββατοκύριακο και προτιµάµε εκδροµές σαν κι αυτή. Αλλωστε εδώ το µπάνιο είναι δωρεάν», λέει η κ. Σλίσικ.

Οι περισσότεροι επισκέπτες της λουτρόπολης στις Θερμοπύλες είναι οικονομικοί μετανάστες. (Φωτογραφία: Enri Canaj)

Βρίσκεται στην Ελλάδα από το 1997. Εργάζεται ως καθαρίστρια. Οι περισσότερες γυναίκες που βουτούν στα λουτρά των Θερµοπυλών δηλώνουν καθαρίστριες. Οι άντρες, οικοδόµοι ή ελαιοχρωµατιστές. Το ταξίδι από την Αθήνα στοιχίζει κοντά στα 70 ευρώ για βενζίνη και διόδια. Αλλά τα δέκα αυτοκίνητα που έχουν παρκάρει έχουν φέρει από πέντε άτοµα το καθένα για να µοιραστούν τα έξοδα. Η Λιούµπα καιη Αλίνα έχουν ξανάρθει στην περιοχή. Οπως λένε, αρκετοί Μολδαβοί ή Ουκρανοί κάνουν εδώ Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά. Στη χωµάτινη αλάνα σταθµεύουν τροχόσπιτα από τη Γερµανία. Και πιο τακτικοί θαµώνες είναι οι φορτηγατζήδες. Πριν από µία εβδοµάδα 15 νταλίκες βρίσκονταν εκεί. Στην επίσκεψή µαςυπάρχει µόνο µία. «Στα πάρκινγκ που σταµατάµε δεν έχουµε τη δυνατότητα να κάνουµε µπάνιο. Εδώ όµως µπορείς να χαλαρώσεις», λέει ο Αλί Μουσά, τούρκος οδηγός.

Τα ιαµατικά λουτρά των Θερµοπυλών ήταν γνωστά από την αρχαιότητα. Ο µύθος θέλει τη θεά Αθηνά να ζητά τη δηµιουργία των πηγών για να πλένεται εκεί ο Ηρακλής και να ανακτά δυνάµεις µετά τους άθλους του. Η εκµετάλλευσή τους ξεκίνησε το 1935. Οι ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και το υδροθεραπευτήριο που λειτουργούν από το ‘60 κλείνουν τον χειµώνα. Σήµερα, δύο χρόνια µετά την παράκαµψη αυτού του κοµµατιού από τη Νέα Εθνική Οδό, αντικρύζεις την εγκατάλειψη. Αδέσποτα σκυλιά, σκουριασµένα κάγκελα, µια σάπια σανίδα που οδηγεί στο νερό. Τα λουτρά όµως δέχονται ξανά επισκέπτες. Αρκετούς για πρώτη φορά.

«Η περιοχή ανήκει στα Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα. Θα πρέπει να προστατευτεί και να σταµατήσει η ανεξέλεγκτη εκµετάλλευσή της από κατασκηνωτές», δηλώνει ο Αργύρης Τσούτσος, προϊστάµενος οικονοµικής διαχείρισης των λουτρών.«Το ξενοδοχείο πρέπει να είναι ανοιχτό όλο τον χρόνο. Εχουµε περισσότερο κόσµο εδώ τον χειµώνα παρά το καλοκαίρι», λέει ο Ανδρέας Μακρής, πρόεδρος της κοινότητας Θερµοπυλών. Οι επισκέπτες φτάνουν προετοιµασµένοι. Στα πορτ µπαγκάζ έχουν τάπερ και κατσαρόλες µε φαγητά. Βότκα, κρασί, ακόµα και σαµπάνια. Εµφανίζονται το πρωί και φεύγουν µε τη δύση. «Εδώ γίνεσαι άλλος άνθρωπος», λέει ο Αθηναίος Σωκράτης Καφαράκης, ένας από τους θαµώνες τωνλουτρών. «Μένεις στο νερό για δέκα λεπτά κάθε φορά και ανανεώνεσαι».

(Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 31 Ιανουαρίου 2011)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: