Γιαννης Παπαδοπουλος

Ενα λιμάνι, δύο κόσμοι στον Πειραιά

In Ρεπορτάζ on Δεκέμβριος 10, 2012 at 12:00 μμ
Άποψη της προβλήτας του ΟΛΠ στο λιμάνι του Πειραιά. Φωτογραφία: Enri Canaj

Άποψη της προβλήτας του ΟΛΠ στο λιμάνι του Πειραιά. Φωτογραφία: Enri Canaj

Η παραχώρηση προβλήτας του Πειραιά στην κινεζική εταιρεία Cosco προσελκύει πελάτες, αυξάνει την παραγωγικότητα, δημιουργεί υποσχέσεις ανάπτυξης. Η γειτνίαση με την ελληνική πλευρά τονώνει και τον ανταγωνισμό, αλλά δεν σβήνει τη δυσπιστία.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιάννης Παπαδόπουλος

Το σούρουπο δεν έχει μειώσει την παραγωγικότητα. Οι γερανοί γραπώνουν τα κοντέινερ από τις κουβέρτες των πλοίων. Οι ατσάλινοι αποθηκευτικοί πυργίσκοι όλο και ψηλώνουν στην προβλήτα. Ο επόπτης οχημάτων παρακολουθεί σαν τροχονόμος τις φορτοεκφορτώσεις καθώς περνάει ένα φορτηγό με την επιγραφή: «Εξω οι ξένοι. Cosco Go Home». «Βλέπεις εκεί;» λέει και γνέφει απέναντι, πέρα από τα κάγκελα. «Εκεί είναι τα »κατεχόμενα»». Βρισκόμαστε στα σύνορα που χωρίζουν την ελληνική και την κινεζική πλευρά. Στο λιμάνι του Πειραιά, όπου μαζί με τους δύο φορείς διαχείρισης συνυπάρχουν και δύο κόσμοι.
Το στερεότυπο θέλει τη μία πλευρά δέσμια υπολειμμάτων δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας. Αργοί ρυθμοί, υψηλοί μισθοί, χαμένες ευκαιρίες. Και την απέναντι πλευρά σε οργασμό ανάπτυξης. Επενδύσεις, νέοι πελάτες, αλλά και «εργασιακός μεσαίωνας». Αν περιοριστείς στους αριθμούς (κέρδη, κοντέινερ και πλοία) πιθανόν να παρασυρθείς στις εκτιμήσεις. Φτάνοντας στους εμπορευματικούς σταθμούς όμως βλέπεις ότι καμία πλευρά – παρά τις μεταξύ τους διαφορές – δεν κάνει εκπτώσεις στην παραγωγικότητα. Και η μεταξύ τους σύγκριση βάσει χωρητικότητας και εξοπλισμού αποδεικνύεται άδικη.
Ένας λιμενεργάτης του ΟΛΠ. Φωτογραφία: Enri Canaj

Ένας λιμενεργάτης του ΟΛΠ. Φωτογραφία: Enri Canaj

Εδώ και τρία χρόνια η εταιρεία Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά (ΣΕΠ ΑΕ), θυγατρική της κρατικής ναυτιλιακής εταιρείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Cosco, λειτουργεί την Προβλήτα 2. Η σύμβαση παραχώρησης για την επόμενη 35ετία έβαλε στα ελληνικά δημόσια ταμεία περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ. Με δικά της έξοδα η Cosco ανέλαβε τον εκσυγχρονισμό της Προβλήτας 2, προχωρά στην κατασκευή τρίτης προβλήτας και έχει σχεδόν τριπλασιάσει τον όγκο φορτίων που διαχειρίζεται. Η πρόσφατη σύναψη συμφωνίας με τη Hewlett Packard προωθεί – έπειτα από καθυστέρηση δεκαετίας – τη σιδηροδρομική σύνδεση του λιμανιού με την ενδοχώρα και αφήνει υποσχέσεις περαιτέρω ανάπτυξης.

«Η παρουσία της Cosco, η συνεργασία μας με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και η ασφάλεια των διαβεβαιώσεων του Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά παρέκαμψαν τους δισταγμούς της ΗΡ και άνοιξαν τον δρόμο για να δημιουργηθεί ρεύμα εμπιστοσύνης στις υπηρεσίες διέλευσης που μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα», λέει στα «ΝΕΑ» ο διευθύνων σύμβουλος της ΣΕΠ, κάπτεν Φου Τσενγκ Κιου. «Περιμένω πολλές άλλες μεγάλες εταιρείες που παράγουν τα προϊόντα τους στην Ασία να ακολουθήσουν το παράδειγμα της HP», προσθέτει.
Από την ταράτσα των γραφείων του ο Σάκης Κουβάτσος, προϊστάμενος διαχείρισης και εσόδων στον σταθμό του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, παρατηρεί την αδιάκοπη εργασία των δύο πλευρών. «Πλέον δεν είμαστε μόνοι», λέει. «Εχουμε δίπλα μας έναν ανταγωνιστή και πρέπει να προσαρμοστούμε. Να αναδιαμορφώσουμε το παλιό δημοσιοϋπαλληλικό καθεστώς, να εναρμονιστούν τα ωράρια εργασίας με τις ώρες λειτουργίας των καραβιών. Ισως η Cosco είναι και μια ευκαιρία ανάπτυξης», προσθέτει. Αποψη που δεν συμμερίζονται αρκετοί συνάδελφοί του. Οπως δεν έχουν ξεθωριάσει τα ξενοφοβικά συνθήματα στα φορτηγά, έτσι διατηρείται και η δυσπιστία.
Παρά τον μειωμένο τζίρο του κατά 9% από την παραχώρηση της Προβλήτας 2 στην Cosco, ο ΟΛΠ κατάφερε να δημιουργήσει κέρδη 11,2 εκατομμυρίων ευρώ προ φόρων το 2011 και να αυξήσει εφέτος κατά 50% τη διακίνηση των κοντέινερ στο δικό του κομμάτι. «Δουλεύουμε πιο πολύ απ’ ο, τι στο παρελθόν για να αποδείξουμε ότι το λιμάνι είναι κερδοφόρο και πρέπει να μείνει στο Δημόσιο», λέει ο Λευτέρης Τσακίρης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενωσης Λιμενεργατών.
ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΑΣΜΑ. Πρόσφατα, μία ημέρα πριν από τις εκλογές του συνδικαλιστικού τους σωματείου, οι λιμενεργάτες του ΟΛΠ πραγματοποίησαν γενική συνέλευση σε μια ατμόσφαιρα πνιγμένη στον καπνό των τσιγάρων. Θέμα συζήτησης ήταν και οι απέναντι. Είπαν ότι η Cosco «δεν αφήνει τους εργαζόμενους να συνδικαλιστούν». Οτι «όποιος εκφράσει αντιρρήσεις για τη δουλειά απολύεται». Οτι «είναι λογικό να εμφανίζονται στον Τύπο ικανοποιημένοι οι εκεί εργαζόμενοι, ακόμη κι αν εισπράττουν τον βασικό μισθό. Αλλωστε πριν ήταν άνεργοι».
Μια στιγμή σε συνέλευση του σωματείου λιμενεργατών του ΟΛΠ. Φωτογραφία: Enri Canaj

Μια στιγμή σε συνέλευση του σωματείου λιμενεργατών του ΟΛΠ. Φωτογραφία: Enri Canaj

Το προσωπικό του ΟΛΠ έχει κατηγορηθεί κατά το παρελθόν για τις υψηλές απολαβές του. Υπήρξε περίοδος που μαζί με τα επιδόματα και τις υπερωρίες κάποιοι έπαιρναν 140.000 ευρώ τον χρόνο (όταν στην Cosco ο συνήθης ετήσιος μισθός είναι στα 18.000 ευρώ). Το 1999, με τη μετατροπή του ΟΛΠ σε Ανώνυμη Εταιρεία, επικράτησε ένα παράδοξο σχήμα εργασιακών αμοιβών. Πρώην δημόσιοι υπάλληλοι και εργάτες υπάγονταν σε διαφορετικό καθεστώς. Λόγω έλλειψης προσωπικού τύχαινε να απασχολούνται στο ίδιο γραφείο άτομα με διαφορετικά μισθολόγια. «Δουλεύαμε διπλοβάρδιες και μερόνυχτα. Επόμενο ήταν να παίρνουμε παραπάνω λεφτά, για τα οποία μας κατηγόρησαν», λέει ο Νίκος Καλαφατέλης εργαζόμενος στον ΟΛΠ από το 1989.

Αλλο σημείο τριβής ανάμεσα στις διοικήσεις και στους συνδικαλιστές ήταν η λεγόμενη «πόστα» (η σύνθεση της εργασιακής ομάδας στις γερανογέφυρες). Σήμερα η αντίστοιχη ομάδα της Cosco αποτελείται από τέσσερα άτομα. Στην ελληνική πλευρά έφθανε παλιότερα τους εννέα. Ενας αριθμός που δικαιολογούνταν όταν τα φορτία ήταν τσουβάλια και τελάρα και χρειάζονταν μπράτσα για να τα κουβαλήσουν. Με την εξέλιξη και την αυτοματοποίηση της εργασίας όμως άλλαξαν τα δεδομένα. Το 1997 ο Χαρίλαος Ψαραύτης, διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ τότε, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για τη μείωση της «πόστας». Οι – επιπλέον – εργάτες που απασχολούνταν εκεί αμείβονταν με κανονισμό που ίσχυε από το 1970 και επιβάρυναν το κόστος του σταθμού. Η διοίκηση ήθελε να μειώσει τα έξοδα για να ρίξει τα τιμολόγια και να προσελκύσει νέες εταιρείες για μεταφόρτωση (το 1996 είχε ήδη χάσει δύο εταιρείες, τη Lloyd Triestino και την Evergreen, που είχαν μεταφέρει τις δραστηριότητές τους στην Ιταλία). Τελικά, από το 2004 η «πόστα» μειώνεται στους έξι. Παράλληλα έχουν γίνει και άλλες περικοπές. «Εχουν αποχωρήσει 400 άτομα με προγράμματα εθελουσίας. Εχουν μειωθεί κατά 65% οι υπερωρίες. Εφαρμόζουμε όλους τους κανόνες των Μνημονίων. Το προσωπικό έχει υποστεί μειώσεις μισθών έως και 50%», λέει ο Γιώργος Ανωμερίτης, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ.
«Είναι επικίνδυνη δουλειά. Εκτίθεσαι στο κρύο, συμβαίνουν ατυχήματα. Γι’ αυτό πρέπει να πληρώνεσαι αναλόγως», λέει ο Πάρις Φραγκόπουλος, από τους νεότερους λιμενεργάτες στον ΟΛΠ και τους λιγοστούς που προσλήφθηκαν μέσω ΑΣΕΠ. Και αυτός στρέφει το βλέμμα απέναντι. «Τους έχουν σε καθεστώς στρατού», λέει για τους συναδέλφους του στην Cosco. «Δεν αμείβονται όσο πρέπει. Οι έλληνες υπεργολάβοι ευθύνονται γι’ αυτό. Εκείνοι τους εκμεταλλεύονται».
Στη γειτονική προβλήτα περίπου 270 άτομα έχουν προσληφθεί από τη ΣΕΠ (ανάμεσά τους και επτά Κινέζοι) και άλλοι 800 απασχολούνται εκεί από εργολάβους με συμβάσεις των 16 μεροκάματων τον μήνα. «Πάλι καλά που ήταν η Cosco και βρήκαμε δουλειά», λέει ένας λιμενεργάτης. Επί έξι μήνες ήταν άνεργος, προτού υποβάλει αίτηση στη θυγατρική της κινεζικής εταιρείας. «Θεωρούμε ότι έχουμε ευτυχισμένους εργαζόμενους», παρατηρεί ο Τάσος Βαμβακίδης, εμπορικός διευθυντής στη ΣΕΠ. «Παρά τα όσα λέγονται, όποιος θέλει να κάνει σωματείο μπορεί. Η συνδικαλιστική διαδικασία όμως προκύπτει όταν υπάρχουν προβλήματα, αιτήματα και διεκδικήσεις. Οι άνθρωποι εδώ έχουν δει τι έχουν υποστεί οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ από τις συνδικαλιστικές τους ηγεσίες, συνεπώς δεν έχουν διάθεση να μπουν στη διαδικασία του άγειν και φέρεσθαι ανάλογα με τα συνδικαλιστικά ή πολιτικά πιστεύω».
Πέρα από τα εργασιακά, η διαφορά στις δύο πλευρές φαίνεται και στα στοιχεία παραγωγικότητας. Ο ΟΛΠ προσεγγίζει το ένα εκατομμύριο teus (μονάδα μέτρησης της περιεκτικότητας των κοντέινερ). Η ΣΕΠ τα 2,1 εκατομμύρια teus. Οι λιμενεργάτες του ΟΛΠ λένε ότι με την παραχώρηση της προβλήτας τους δόθηκαν στην Cosco δικός τους εξοπλισμός και πελατεία. Οι Κινέζοι όμως επένδυσαν εκεί αγοράζοντας νέα μηχανήματα, ανακατασκευάζοντας τις ρωγμές στον κρηπιδότοιχο, ξοδεύοντας, όπως λένε (μαζί με τη δημιουργία της Προβλήτας 3), 300 εκατομμύρια ευρώ.
Η Cosco όμως έχει περισσότερα τετραγωνικά και 18 γερανογέφυρες, ο ΟΛΠ λιγότερες από τις μισές. Αλλά και ο τρόπος λειτουργίας δημιουργεί ένα «ερμαφρόδιτο μοντέλο ιδιοκτησίας και ανταγωνιστικότητας», όπως το αποκαλεί ο Μιχάλης Σαρλής, σύμβουλος στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος. «Ο ΟΛΠ λειτουργεί ως Αρχή Λιμένος. Παραχωρεί με ενοίκιο χώρο στην Cosco, την ανταγωνίζεται και παράλληλα εισπράττει ποσοστό επί των κερδών της. Αρα, αν και ανταγωνιστής, πρακτικά τον συμφέρει να πηγαίνει καλά η Cosco», λέει. «Εφόσον ο ΟΛΠ περιοριζόταν σε φορέας διοίκησης και παραχωρούσε τη διαχείριση της προβλήτας του σε άλλον ιδιώτη, ενδεχομένως ο ανταγωνισμός να ήταν καλύτερος».
Ο κάπτεν Φου έχει δηλώσει παλαιότερα ότι η Cosco πιθανόν να ενδιαφερόταν για την Προβλήτα 1 του ΟΛΠ, εφόσον βρισκόταν υπό παραχώρηση. Ο κ. Ανωμερίτης λέει ότι βάσει νόμου δεν μπορεί να παραχωρηθεί σε τρίτη εταιρεία («όταν γίνεται ένα μακροχρόνιο επενδυτικό σχήμα προστατεύεις αυτόν που έχει έρθει», τονίζει σχετικά) και απορρίπτει το ενδεχόμενο να περάσει και αυτός στην Cosco. «Αν μετατρέψουμε το παλιό κρατικό μονοπώλιο σε ιδιωτικό είμαστε εκτός ευρωπαϊκών λογικών», λέει και προσθέτει ότι και ο ΟΛΠ «είναι ενοικιαστής. Πέρα από φόρους δίνει και το 2% του τζίρου του στο Δημόσιο». Ο κάπτεν Φου δεν απορρίπτει την ιδέα του ανταγωνισμού. «Μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι», λέει. «Αλλά η προσπάθεια για την αναβάθμιση του λιμανιού του Πειραιά πρέπει να είναι κοινή».

Οι ράγες που οδηγούν στην ανάπτυξη

Παράλληλα με τις φορτοεκφορτώσεις στις προβλήτες, ειδικά συνεργεία ολοκληρώνουν την κατασκευή της ράγας για τη σιδηροδρομική σύνδεση του λιμανιού με την ενδοχώρα. Οταν τελειώσουν θα τεθεί σε εφαρμογή και η συμφωνία της Hewlett Packard με την Cosco για τη μεταφορά των προϊόντων της. Αυτή η συνεργασία δημιουργεί νέα δεδομένα στον χώρο διακίνησης εμπορευμάτων και ανοίγει τον δρόμο στην έλευση και άλλων εταιρειών. Παράλληλα οδηγεί στην ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής σύνδεσης. Ενός έργου 17 χιλιομέτρων που σέρνεται στους λαβυρίνθους της ελληνικής γραφειοκρατίας εδώ και δώδεκα χρόνια.
Από την πλευρά της Cosco αναφέρεται ότι γίνονται ήδη επαφές για συμφωνίες ανάλογες με αυτήν της HP. «Ο Πειραιάς μπορεί να γίνει σημαντικός πόλος έλξης για τους μεγάλους παίκτες. Τα πολλαπλά οφέλη από τις υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας είναι προφανή και η ελληνική κυβέρνηση δεν θα πρέπει να χάσει αυτή την ευκαιρία. Αλλωστε οι ενέργειές της μέχρι τώρα δείχνουν ότι δεν θα το κάνει», λέει ο διευθύνων σύμβουλος της ΣΕΠ κάπτεν Φου. «Ονειρό μας είναι ο Πειραιάς να γίνει το εμπορευματικό κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Είναι άτοπο ένα φορτίο από την Ασία που προορίζεται για τη Λιβύη να πρέπει να πάει πρώτα στο Ρότερνταμ», λέει ο κ. Βαμβακίδης.

Το παρασκήνιο της ιδιωτικοποίησης

Ηταν μια απεργία που – σύμφωνα με τους αριθμούς – έπληξε το λιμάνι του Πειραιά. Για μισό μήνα, το 2009, οι εργαζόμενοι στον σταθμό εμπορευματοκιβωτίων του ΟΛΠ αντιδρούσαν στην παραχώρηση της προβλήτας στην κινεζική εταιρεία Cosco. Το λιμάνι έχανε 500.000 ευρώ την ημέρα βάσει στοιχείων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών. Οι απώλειες για το Δημόσιο έφταναν στα τρία εκατομμύρια ευρώ. Η Ελλάδα ήταν στον πάτο της λίστας της Παγκόσμιας Τράπεζας με τις χώρες που διευκολύνουν τις επενδύσεις. Η ιδιωτικοποίηση μέρους του λιμανιού κινδύνευε να τορπιλιστεί.
Άποψη από την πλευρά της Cosco. Φωτογραφία: Enri Canaj

Άποψη από την πλευρά της Cosco. Φωτογραφία: Enri Canaj

Τίποτε από αυτά πιθανόν να μην είχε συμβεί αν τηρούνταν το χρονοδιάγραμμα, όπως λένε άνθρωποι που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ελληνικής και της κινεζικής πλευράς. Τον Μάρτιο του 2002 προτάθηκε για πρώτη φορά να μεταφερθεί ο ΟΛΠ σε νέα προβλήτα και η παλιά να παραχωρηθεί σε άλλη εταιρεία, η οποία θα αναλάμβανε και την κατασκευή τρίτης προβλήτας. Η παραχώρηση όμως της πλευράς που διαχειριζόταν ο ΟΛΠ έγινε προτού ολοκληρωθεί η νέα, δική του προβλήτα. Οι 700 εργαζόμενοι που επρόκειτο να μετακινηθούν έμεναν στον αέρα.

Οι επαφές με την Cosco είχαν ξεκινήσει από το 2002, επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, όταν ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος του ΟΛΠ, Γιώργος Ανωμερίτης, ήταν υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Ωστόσο, έξι χρόνια μετά, αφού μεσολάβησαν εκλογές και στην κυβέρνηση πέρασε η Νέα Δημοκρατία, αλλάζουν και οι πολιτικές ισορροπίες. Τηλεγραφήματα των Αμερικανών για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα που δημοσιεύτηκαν στο Wikileaks αποκαλύπτουν το παρασκήνιο της εποχής. Στο εμπιστευτικό έγγραφο 08Athens1635 περιγράφεται η συνάντηση του προέδρου της Κίνας με τον Κώστα Καραμανλή και τον Κάρολο Παπούλια το 2008 για την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης στην Cosco. Στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών παραδεχόταν ότι η Ελλάδα βρισκόταν σε υποδεέστερη θέση κατά τη διαπραγμάτευση λόγω του μεγάλου εμπορικού ελλείμματος με την Κίνα (ύψους 12 δισεκατομμυρίων ευρώ). Παράλληλα οι Αμερικανοί σχολίαζαν ότι «δημοσιεύματα στον Τύπο ανέφεραν ότι η παραχώρηση του λιμανιού του Πειραιά θα γινόταν με ανοιχτό και δίκαιο διαγωνισμό, παρότι στην πορεία πολιτικές επιρροές μπορεί να έπαιξαν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο».
Το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση αλλάζει ρητορική. Προεκλογικά, ο Γιώργος Παπανδρέου υπόσχεται στους λιμενεργάτες του ΟΛΠ ότι θα επανεξετάσει και πιθανόν θα επαναδιαπραγματευτεί την παραχώρηση της προβλήτας στην Cosco και άλλες συμφωνίες ιδιωτικοποίησης που είχε υπογράψει η ΝΔ. Στο τηλεγράφημα 09Athens1581 ο αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, χαρακτηρίζει «λαϊκίστικη» τη στάση του Παπανδρέου. Λίγο καιρό μετά όμως, ως κυβέρνηση πια, το ΠΑΣΟΚ αλλάζει και πάλι στάση. Τα στελέχη του αντιλαμβάνονται ότι η συμφωνία δεν πρέπει να χαλάσει. Τέλη Οκτωβρίου του 2009, οι λιμενεργάτες δέχονται να μην προχωρήσουν σε νέες κινητοποιήσεις και, όπως λένε οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποί τους, στα πρακτικά της συμφωνίας για «ανακωχή» υπήρχε όρος για να λάβει έκαστος 4.000 ευρώ ετησίως για δύο χρόνια λόγω αποδοχών που έχαναν από την παραχώρηση της προβλήτας στην Cosco (η Προβλήτα 1 του ΟΛΠ λειτούργησε τον Ιούνιο του 2010). Τελικά, λένε σήμερα ότι αυτά τα χρήματα δεν τους έχουν παραχωρηθεί. Εξακολουθούν να τα διεκδικούν, αλλά δεν προετοιμάζουν νέες κινητοποιήσεις.
Για τον Χαρίλαο Ψαραύτη, πρώην διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΠ, «υπάρχει ζήτημα ανταγωνιστικότητας με τα φορολογικά προνόμια που παραχωρήθηκαν στην Cosco». Ο καθηγητής στη Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου τα συνοψίζει ως εξής: απαλλαγή φόρου εισοδήματος από δεδουλευμένους τόκους που αποκτά μέχρι έναρξης λειτουργίας της Προβλήτας 3. Δικαίωμα επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ εντός 60 ημερών, αλλιώς έντοκα. Απαλλαγή από τέλη χαρτοσήμου. Δικαίωμα συμψηφισμού συσσωρευμένων ζημιών με τα φορολογητέα κέρδη επόμενων χρήσεων, χωρίς χρονικό περιορισμό.
«Ανάλογες συμβάσεις έχουν γίνει και σε άλλα μεγάλα έργα, όπως στη ζεύξη Ρίου – Αντιρρίου, στην Αττική Οδό και στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος», λέει ο Τάσος Βαμβακίδης, εμπορικός διευθυντής της ΣΕΠ ΑΕ, θυγατρικής της Cosco που ανέλαβε τη διαχείριση της Προβλήτας 2. «Δεν έχουμε κανένα προνόμιο. Το αντίθετο, θα έλεγα. Το ελληνικό Δημόσιο χρωστάει στην Cosco κάποια εκατομμύρια ευρώ σε επιστροφή ΦΠΑ, τα οποία παίρνουμε σταγόνα σταγόνα. Για λόγους που καταλαβαίνουμε και επειδή υπάρχουν δυσκολίες στην Ελλάδα τηρούμε τις συμφωνίες μας χωρίς παρέκκλιση», προσθέτει.
Παρά τις δυσκολίες του παρελθόντος, ο διευθύνων σύμβουλος της ΣΕΠ, κάπτεν Φου Τσενγκ Κιου, είναι αισιόδοξος. «Κάποια προβλήματα που προέκυψαν έχουν ξεπεραστεί και η κυβέρνηση φαίνεται να έχει κατανοήσει την ανάγκη διασφάλισης των επενδυτών που έρχονται στην Ελλάδα», λέει στα «ΝΕΑ». «Με τον ίδιο τρόπο η Ελλάδα θα μπορούσε να προσελκύσει περισσότερα ξένα κεφάλαια. Με αμοιβαία εμπιστοσύνη. Οι επενδυτές πρέπει να ξέρουν ότι η κυβέρνηση διασφαλίζει τα δικαιώματά τους σε μια σχέση όπου και οι δύο θα είναι κερδισμένοι».
(Το παραπάνω ρεπορτάζ δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 8 Δεκεμβρίου 2012)
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: