Γιαννης Παπαδοπουλος

Posts Tagged ‘απεργια’

Απεργία για την τιμή των όπλων

In Ρεπορτάζ on Δεκέμβριος 13, 2010 at 10:09 πμ

Εξάωρη παύση. Μια δύσκολη εβδομάδα με στάσεις εργασίας και απεργίες άρχισε χτες στις συγκοινωνίες. (Φωτογραφία: Αλεξία Τσαγκάρη)

Απέμεναν τέσσερα λεπτά. Οι πόρτες άνοιξαν. Οι φιγούρες που περίμεναν πίσω από τα θαμπά τζάμια όρμησαν στο σταθμό του Ηλεκτρικού. Από τη σιωπή στο ποδοβολητό. Ποιος θα πιάσει πρώτος θέση. Ποιος θα χωρέσει στο βαγόνι. Ο ηλεκτροδηγός μπήκε στην πνιγηρή καμπίνα και τα βολτ ζωντάνεψαν το συρμό. Η στάση εργασίας μόλις είχε λήξει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Μεροκάματο στον καιρό της απεργίας

In Ρεπορτάζ on Σεπτεμβρίου 28, 2010 at 8:10 πμ

Ο Χρύσανθος Καρυτσιώτης ξεκινά για το μεροκάματο στον καιρό της απεργίας. (Φωτογραφία: Γιάννης Παπαδόπουλος)

Ξύπνησε χαράματα, πέρασε με Ι.Χ. δίπλα από τα ακινητοποιημένα καραβάνια φορτηγών και συνάντησε το λαβωμένο του τράκτορα στην Πάτρα για ένα δρομολόγιο που -υπό άλλες συνθήκες- θα ήταν ρουτίνα. Τουλάχιστον αυτή τη φορά είχαν εγγυηθεί ότι ένα περιπολικό θα βρίσκεται συνέχεια στο πλευρό του. Γύρισε το κλειδί στη μίζα και ξεκίνησε για το μεροκάματο στον καιρό της απεργίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Περισσότερο ηθική παρά οικονομική η κρίση»

In Συνεντεύξεις on Μαΐου 8, 2010 at 12:59 μμ

Ο Βρετανός ιστορικός Τόνι Τζουντ λέει ότι οι απεργίες και οι πορείες συχνά επαναλαμβάνουν ρητορικές του παρελθόντος και δεν οδηγούν πουθενά.

Οι μύες του βυθίστηκαν σε λήθαργο, η φωνή του περιορίστηκε σε έναν τραχύ ψίθυρο και η αναπνοή του είναι αδύνατη χωρίς εξωτερική βοήθεια. Η νόσος Λου Γκέριγκ οδήγησε τον Βρετανό ιστορικό Τόνι Τζουντ σε «σταδιακή φυλάκιση χωρίς αναστολή». Τον άφησε τετραπληγικό, αλλά δεν του στέρησε την κριτική ματιά απέναντι στον κόσμο. Από το δωμάτιό του στο Μανχάταν ο Τζουντ μιλάει για την ασθένειά του και σχολιάζει την οικονομική και ηθική κρίση της Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα και δείτε το βίντεο

Ζωντανοί μύες, νεκρός νους

In Σχόλια on Μαΐου 7, 2010 at 6:53 μμ

Το σώμα του Τόνι Τζουντ έχει παραλύσει. Όχι όμως και το μυαλό του. (Φωτογραφία: Στιβ Πάικ, The Chronicle Review)

Δεν με άφησε να πάω στο σπίτι του. Όχι γιατί ήθελε να κρυφτεί. Ούτε γιατί φοβόταν τον οίκτο μου. Απλά ζητούσε την ησυχία του. Μου ξεκαθάρισε ότι η συνάντησή μας θα ήταν για τον ίδιο εξαιρετικά επώδυνη. Δεν είναι εύκολο πράγμα να συνομιλείς για ώρες με έναν άγνωστο όταν είσαι δέσμιος σε μια αναπηρική καρέκλα, καταδικασμένος σαν σύγχρονος Προμηθέας να παρακολουθείς κάθε μέρα το τέλος σου. Όταν το μόνο που σου απέμεινε είναι ένα μυαλό φυλακισμένο σε ένα άψυχο σώμα.

Διαβάστε περισσότερα

Τι θα πει η γειτονιά;

In Σχόλια on Μαΐου 6, 2010 at 5:12 πμ

Σε κάθε μεγάλο εγχώριο γεγονός στρέφουμε το βλέμμα μας στα ΜΜΕ του εξωτερικού. Τι λέει για εμάς η γειτονιά;

Είναι όπως φαίνεται ένα από τα εθνικά μας αντανακλαστικά να στρέφουμε το βλέμμα μας στα ΜΜΕ του εξωτερικού όταν συμβαίνει κάτι τραγικό στη χώρα μας. Έτσι και χτες, μια από τις πρώτες κινήσεις των Ελλήνων δημοσιογράφων ήταν να μας πουν πώς τα ξένα Μέσα κάλυψαν την απεργία και την είδηση των τριών θανάτων. Για να αποδείξουν ξανά πως σ’ αυτή τη χώρα ναρκισσισμός και ανασφάλεια είναι ανίατες ασθένειες.

Διαβάστε περισσότερα